مكلفان بدليل ديگر ثابت شود چنان كه در آيت وضوء و غير آن واقع است وسابقا
هامش
( الإسراء 9 ) .
يعنى همانا اين قرآن خلق را به راستتر واستوارترين طريقه هدايت مىكند و اهل ايمان را كه نيكو كار باشند به اجر و ثواب عظيم بشارت مىدهد .
و همچنين اين آيه صريح است كه قرآن به همه كس هادى است خصوصيت به گروهى ندارد .
ونيز مىفرمايد ( وهذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ مُصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ ولِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى ومَنْ حَوْلَها والَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ وهُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ ) ( الانعام 92 ) يعنى و اين ( قرآن ) كتابيست كه ما فرستاديم با بركت بسيار تا گواه صدق ساير كتب آسمانى كه در مقابل اوست باشد و خلق را از اهل مكه و هر كه در اطراف آنست همه را به اندرزهاى خود متنبه سازد و كسانى كه معتقد به آخرتند به اين كتاب معتقد بوده در حالى كه نماز را به پا مىدارند .
و همچنين آشكارا آيه دلالت دارد بر اين كه براى عموم نازل شده خصوصيتى به قومى ندارد خواه مخاطبين باشند يا غير آن خواه اهالى مكه باشند يا غير آن .
چنانچه در اين آيه ء شريفه ( وكَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ قُرْآناً عَرَبِيًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى ومَنْ حَوْلَها ) ( الشورى 7 ) .
يعنى وحى فرستاديم به تو قرآنى به زبان عربى تا اين كه انذار كنى اهل مكه و كسانى را كه در اطراف مكه هستند .
آشكارا دلالت دارد بر اين كه انذار قرآن خصوصيت به اشخاص حاضرين در مجلس خطاب نيست بلكه شامل بر عموم مكلفين است هر چند در اقصى معموره بوده ومىباشند و همچنين آيه ء ( وأُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لأُنْذِرَكُمْ بِهِ ومَنْ بَلَغَ ) ( الانعام 19 ) .
يعنى وحى شده است اين قرآن بر من تا اين كه انذار كنم شما و جميع كسانى را كه قرآن به ايشان مىرسد .
البته اين آيه ء شريفه از همه آيات صريح وواضحتر است در اين كه خطابات و احكام