چنان كه شرايط ديگر ثابت شده .
و اما باقى وجوه استدلال استصحابست واصالت واجماع حقيقة يا حكما چنان كه در رساله ء مفرده كه در نماز جمعه نوشته وبيان آن نموده .
ومخفى نماند كه اين وجوه استدلال ( 1 ) ضعيف است به تخصيص دعوى اجماع حقيقى يا حكمى هم چنان كه دعوى اجماع بر اعتبار شرط مذكور ضعيف است و اين كتاب گنجايش تفصيل آن ندارد .
و از جمله فوايد جليله ء متعلقه به اين مقام آنست كه اكثر علماء اصول بر آنند كه احكامى كه مصدر شده اند در قرآن وحديث به صيغه ء خطاب مثل يا أيها الذين آمنوا و يا أيها الناس مخصوصند به مكلفان زمان پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم ( 2 ) و حكم باقى
هامش
آن چه از اخبار وادله ظاهر مىشود وجوب نماز جمعه موقوف به حضور امام ( ع ) و يا نايب خاص او نيست بلكه لازم است اقامه ء نماز جمعه بعنوان وجوب عينى نه وجوب تخييرى و اين قول را جمعى از علماء متأخرين اختيار نموده اند و آن چه از اخبار ظاهر مىشود كفايت پيشنماز عادل خطبه خوان با اجتماع ساير شرايط است .
( 1 ) مراد از وجوه استدلال كه حكم بضعف فرموده عبارت است از استصحاب و اصل واجماع حقيقة يا حكما نه از آيه و اخبار صحاح .
( 2 ) قول به اختصاص خطابات مشافهه ء قرآنى به اشخاص زمان نزول مثل قول به اختصاص به اشخاص مجلس تلاوت حضرت رسول ( ص ) كلامى است مضحك ثكلى زيرا خداوند مىفرمايد :
( يَهْدِي بِهِ الله مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ ) ( المائدة 16 ) .
يعنى قرآن كتابيست كه خدا با آن هدايت مىكند به راههاى رحمت كسى را كه قبول تبعيت كند به رضوانش ( پس آيه ء شريفه با صراحة دلالت مىكند بر اين كه خدا قرآن را هادى قرار داده خصوصيتى به جماعتى مخصوص ندارد خواه در زمان خطاب موجود باشند يا نه ) .
ومىفرمايد ( إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ ويُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً كَبِيراً