و مثل روايت صحيحه ء فضل بن عبد الملك ( 1 ) كه گفت شنيدم از امام صادق عليه السّلام كه مىگفت : ( اذا كان قوم فى قرية صلوا الجمعة اربعة ركعات فان كان لهم من يخطب جمعوا اذا كانوا خمسة نفر وانما جعلت ركعتين لمكان الخطبتين ) يعنى هر گاه باشند جمعى از مردان در ديهى بايد كه نماز كنند روز جمعه چهار ركعت نماز پيشين پس اگر باشد ايشان را كسى كه خطبه ء نماز جمعه تواند خواند بايد كه دو ركعت نماز جمعه به جماعت بگزارند اگر باشند بعدد پنج كس يا بيشتر اينست وجز اين نيست كه گردانيده شد نماز جمعه دو ركعت به جاى چهار ركعت نماز پيشين از جهت بودن دو خطبه به جاى دو ركعت ديگر .
و مثل روايت صحيحه ء زراره ( 2 ) كه گفت ( حثنا ابو عبد الله عليه السّلام على صلاة الجمعة حتى ظننت انه يريد ان نأتيه فقلت نغدو عليك قال انما عنيت عندكم ) يعنى ترغيب كرد ما را امام ابو عبد الله جعفر صادق عليه السّلام بر نماز جمعه تا آن كه گمان بردم كه مراد او آنست كه بياييم نزد او در جمعه آينده جهت نماز جمعه پس گفتم كه بامداد كنيم نزد تو گفت مراد من آنست كه نماز جمعه كنيد نزد خود نه نزد من .
هامش
( 1 ) فى الوسائل ج 3 ص 8 رواه عن محمد بن الحسن ( الطوسي ) بإسناده عن الحسين ابن سعيد عن فضالة عن ابان بن عثمان عن الفضل بن عبد الملك قال سمعت ابا عبد الله ( ع ) ( فى التهذيب ج 1 ص 321 والاستبصار ح 1 ص 211 )
( 2 ) فى الوسائل ج 3 ص 12 رواه عن محمد بن الحسن ( الطوسي ره ) بإسناده عن الحسين بن سعيد عن ابن ابى عمير عن هشام بن سالم عن زرارة قال حثنا ابو عبد الله ( ع ) ( فى التهذيب ج 1 ص 321 والاستبصار ج 1 ص 211 ) .
ورواه المفيد فى ( المقنعة ) عن هشام بن سالم مثله ( المقنعة ص 27 ) .