اخذ اسير كردن است و از حصر بند كردن ومرصد بمعنى كمينگاه است از رصود بمعنى راه نگاه داشتن و ( بعضى فقهاء ) استدلال كرده اند به اين آيه برين كه كسى كه ترك نماز را حلال داند مرتد فطرى و واجب القتل است براى آن كه معلق گردانيده است خداى تعالى ترك قتل كافران را بر توبه از اداى نماز وزكاة و شك نيست كه مراد از اداى نماز وزكاة در كافران اعتقاد بوجوب نماز وزكاتست از ايشان ( 1 ) چه مقرر است كه در منع از قتل نفس اداى نماز وزكاة واجب نيست ( 2 ) پس لازم مىآيد بحسب مفهوم شرط كه هر گاه يكى از امور مذكوره وجود نگيرد و ترك قتل ايشان جايز نباشد پس ثابت شود كه اعتقاد ناكردن به وجوب نماز و حلال دانستن ترك او موجب قتلست ( 3 ) .
هامش
( 1 ) مجرد اعتقاد بوجوب نماز وزكاة موجب ترك قتل مشركان نيست بلكه ظاهر از آيه ء شريفه اينست كه اقامه ء نماز واداء زكات در تخليه ء راه ايشان كه مساوق ترك قتل مىباشد معتبر است و در اين صورت كفر زايل تبديل به ايمان مىباشد از جهت توبه از كفر به اعتقاد به اصول دين و اقامه ء نماز واداء زكات براى پيروى از فروع دين وازينست كه در جواب شرط ( فَإِنْ تابُوا ) . . ( فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ ) آمده با تحقيق وعده ء مغفرت و رحمت پروردگار معبود از شرك سابق آنها .
( 2 ) هر چند در منع از قتل نفس اداى نماز وزكاة واجب نيست در قسمتى از موارد قتل نفس به حق الا اين كه در تحقق توبه ء مشركان از شرك وكفر اداى نماز واداء زكات معتبر است بموجب ظاهر شرط در آيه ء مزبوره و اين قضيه قياس نمىشود بر ساير موارد قتل نفس مثل اين كه كسى مرتكب قتل شود عمدا آن وقت قصاص واجب است هر چند قاتل نماز گزارده باشد .
( 3 ) از مشركان به مقتضاى مفهوم شرط كه از ظاهر آيه ء شريفه مستفاد مىباشد و از ساير اشخاص مثل بعضى از كسانى كه ظاهرا ايمان آورده اند ولى قسمتى از فروع دين مثل نماز وزكاة واجب نمىدانند آن وقت از جهت ترك نماز وزكات واستحلال آنها واجب القتل