روايت كرده اند كه معتصم عباسى پرسيد از امام محمد جواد عليه السلام كه مراد از مساجد در اين آيت چيست پس آن حضرت فرمود كه ( هى الاعضاء السبعة التى يسجد عليها ) .
يعنى مراد هفت عضو است كه سجده بر آن واقع مىشود و آن پيشانى و دو كف دست و دو زانو و دو انگشت ابهام پايهاست وكثيرى از مفسرين نيز به اين معنى تفسير نموده اند وبرين تقدير آيت دلالت مىكند بر آن كه وضع اعضاى سبعه بر زمين معتبر است در سجود نماز بطريق وجوب يا استحباب و بعضى از روايات صحيحه معين است كه بطريق وجوب معتبر است و مثل آن كه مرويست از پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم كه فرمود أمرت ان اسجد على سبعة آراب يعنى امر كرده است خداى تعالى مرا به آن كه سجده كنم بر هفت عضو و بنا بر تفسير مذكور مساجد جمع مسجد است بفتح ميم وجيم كه مصدر ميمى باشد بمعنى مفعول يعنى سجده كرده شده برو ومىتواند بود كه جمع مسجد بكسر ميم وفتح جيم باشد كه اسم آلتست يعنى آلت سجود كه اعضاى سبعه است و بر هر تقدير
هامش
زيرا كه آن حضرت اشاره به فرد اكمل مفهوم آيه فرمود پس از فرمايش حضرت رسول ( ص ) كه به هفت عضو باشد .
وتأييد مىكند گفته ء ما را حذف متعلق در آيه ء ( وأَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ ) چون كه مراد از مساجد اگر اسم مكان مىبود متعلق آن با كلمه ء فى مىآيد و اگر اسم آلت باشد بايد بلفظة باء گفته شد و اگر اسم آن چيزى باشد كه بر آن سجده شود به كلمه ء على مىگويند .
مانند اين كه گفته شود ( ان المساجد عليها ، او ان المساجد بها ، او ان المساجد فيها ) از جهت آمدن جمع هر يك از مسجد ( بفتح ميم وجيم ) و مسجد ( بفتح ميم وكسر جيم ) و مسجد ( بكسر ميم وفتح جيم ) بر وزن مساجد پس در تعيين يكى از اينها بايد متعلق ذكر شود تا مورد اشتباه نشود .
و اين كه خداوند ذكر نفرمود معلوم مىشود كه مراد از آيه اختصاص مطلق مساجد است مر خدا را .