مذكور نيست وحال آن كه علم دو است : علم ابدان كه علم طبست وعلم اديان كه علم شريعت است .
على بن الحسين گفت كه خداى تعالى تمام طب را در نصف يك آيت جمع كرده است و آن قول اوست ( كُلُوا واشْرَبُوا ولا تُسْرِفُوا ) بعد از اين گفت كه از پيغمبر شما چيزى در علم طب مروى نيست على بن حسين گفت پيغمبر ما جمع كرده است علم طب را در كلمه اى و اين قول اوست ( المعدة بيت الداء والحمية رأس كل دواء واعط كل بدن ما عودته ) پس بختيشوع گفت كه كتاب شما و پيغمبر شما از براى جالينوس طبى نگذاشته اند .
الاية الثالثة قوله تعالى فى سورة المائدة : ( حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ والدَّمُ ولَحْمُ الْخِنْزِيرِ و ما أُهِلَّ لِغَيْرِ الله بِهِ ) ( 3 ) يعنى حرام گردانيده شده است بر شما حيوان مردار شده و خون و گوشت خوك و گوشت هر حيوانى كه آواز بلند كرده باشد از براى نام غير خداى تعالى در كشتن آن حيوان .
بدان كه حرمت و وجوب و ساير احكام خمسه اقسام افعال مكلفينند پس اسناد تحريم به ذوات مذكوره مجاز باشد از فعل متعلق به آن ذوات بطريق مجاز حذف بحذف مضاف چنان كه مشهور است يا بطريق مجاز عقلى چنان كه محتمل است و بر هر تقدير افعالى كه به خود اعتبار آن تواند بود بسيار است مثل بيع وشرى واكل و غير آن ازين جهت علماء اصول خلاف كرده اند در مثل اين صورت كه كلام محمول است بر جميع افعالى كه صلاحيت آن دارد كه مقصود باشد يا بر يكى از آن افعال .
بعضى برآنند كه كلام محمول است بر يكى از آن افعال زيرا كه تجوز
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 142
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص١٤٢