نگفت : ( وزُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ ) گفت تا رعايت تفنن تواند بود كه تنبيه باشد بر آن كه افضل در نمازهاى نصف اول آنست كه اقرب باشد به نهار سابق تا در وقت فضيلت واقع شوند وافضل در نمازهاى آخر شب آنست كه اقرب باشد به نهار لاحق چنان كه مقرر است در وقت فضيلت نوافل شب .
و در قول او : ان الحسنات يذهبن السيئات دو قولست ( يكى ) آن كه واجب گردانيدن نمازها لطفيست از حق سبحانه و تعالى نسبت به بنده ها كه نزديك مىگرداند ايشان را بطاعتها و دور مىگرداند از معصيتها .
ومؤيد اين معنى است قول خداى تعالى : ( إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ والْمُنْكَرِ ) يعنى به درستى كه نماز باز مىدارد مردم را از ارتكاب زنا ومطلق حرام وظلم ( دوم ) نمازها كفارت گناهان مىشود به اين معنى كه حق سبحانه و تعالى به بركت نمازى كه بنده مىكند تفضل مىنمايد وگناهان او را مىبخشد .
ومؤيد اين معنى است احاديث بسيار از آن جمله آن كه روايت كرده ابو حمزه ثمالى از امام باقر يا امام صادق عليهما السلام فرمود از امير المؤمنين عليه السّلام كه گفت شنيدم از دوست خود رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم كه مىگفت اميد داشته شده ترين آيتى در قرآن آيت واقم الصلاتست وسوگند به آن كسى كه فرستاده است مرا به پيغمبرى به راستى مژده دهنده وبيم دهنده ء خلق را كه يكى از شما هر آينه بر مىخيزد از امت براى وضوء ساختن پس فرو مىافتد از اعضاى او گناهان او پس وقتى كه روى خود را ودل خود را بسوى خداى تعالى كند در نماز نماند برو از گناهان او چيزى بلكه بخشيده مىشود آن گناه در نماز دوم تا آن كه شمرد نمازهاى پنجگانه را بطريق مذكور بعد از آن گفت اى على اينست وجز اين نيست كه منزلت نمازهاى پنجگانه مر امت مرا مثل جوى آب روانيست كه بر در خانه ء
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 107
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص١٠٧