ومراد از خمر كه حكم به نجاست وتحريم او كرده اند مسكر مايع بالاصاله است ومندرج است در وعصير وفقاع ( 1 ) و غير آن چنان كه نصوص اهل بيت عليهم السلام شايع است به آن .
وغرض از ايراد آيت مذكوره در اين مقام بيان نجاست خمر است كه مقابل طهارت است ومباشرت او موجب تطهير است و اما باقى اشياء مذكوره حرام است و نجس نيست و تحقيق كلام در ايشان و تفسير باقى آيت مذكوره در كتاب مكاسب خواهد آمد إن شاء الله تعالى .
الاية الحادى عشر قوله تعالى فى سورة المدثر : ( وثِيابَكَ فَطَهِّرْ والرُّجْزَ فَاهْجُرْ ) 54 يعنى جامه هاى خود را پاك دار و از پليدى اجتناب كن .
اكثر مفسران برآنند كه مراد از تطهير ثياب ( 2 ) ازاله ء نجاستست از
هامش
( 1 ) اما حرمت فقاع ( آبجو ) صريح اخبار وسنت حضرت رسول اكرم ( ص ) است به زبان ائمه هدى ( ع ) ولى نجاست آن موقوف بر اثبات مسكريت آن است به طورى كه جمعى از اهل وثوق اظهار مىنمايند كه آبجو هم مسكر است پس محكوم به نجاست مىباشد زيرا هر مسكر مايع اصلى نجس است به مقتضاى سنت حضرت رسول ( ص ) .
و اما الكل مصنوعى محل بحث است جمعى حكم به طهارت كرده اند به گمان اين كه مهلك است نه مسكر وجمعى حكم به نجاست كرده اند از جهت اين كه از شدت اسكار مهلك است چنانچه اگر قدر خليط ممزوج شود آن وقت در حال مسكريت باقى است وبالجمله مقتضاى احتياط اجتنابست چنانچه در اثبات الايات بيان گرديده است .
( 2 ) سيد رضى اعلى الله مقامه در كتاب تلخيص البيان ص 225 مىفرمايد :
قوله سبحانه ( وثِيابَكَ فَطَهِّرْ ) استعاره است بنا بر بعض تأويلات به اين معنى كه مراد از ثياب در اين مقام كنايه باشد از نفس و يا از كارها واعمال راجع به نفس چنانچه مىگويند ( فلان طاهر الثياب ) يعنى فلان كس لباسش پاكيزه است اراده مىكنند كه نفسش پاكيزه است و يا اين كه افعال واعمال وى پاكيزه است گويا خداى تعالى فرموده ( ونفسك فطهر وأفعالك فطهر ) يعنى نفس خودت را پاكيزه كن و يا اعمال و كارهاى خود را پاكيزه