الاية العاشرة قوله تعالى فى سورة المائدة : ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ والْمَيْسِرُ والأَنْصابُ والأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ) آيه ء 90 يعنى اى گروه مؤمنان اينست وجز اين نيست كه شراب وقمار وبتان و عمل نمودن به تيرها كه عادت اهل جاهليت بود جهة قمار يا استخاره پليديست ناشى از عمل شيطان پس اجتناب كنيد از خمر شايد كه رستگارى يابيد .
پوشيده نماند كه علماء متفقند بر آن كه آيت آخر آيتى است كه نازل شده است در شأن خمر ليكن اصحاب ما بر آنند كه هيچ آيت نازل نشده است كه دلالت كند بر تحليل خمر بلكه هر آيت كه در شأن او نازل شده دالست بر تحريم او و حرمت او متفق عليه جميع شرايع واديان است بنا بر آن كه مدار تكاليف شرعيه بر عقل است واو مزيل عقل است وجمهور مخالفين بر آنند كه خمر در اول اسلام حلال بود ( 1 ) و در آخر حرام شد به اين آيت .
وگويند كه چهار آيت نازل شده است در شأن خمر يكى قول خداى تعالى آيه ء 67 فى النحل : ( ومِنْ ثَمَراتِ النَّخِيلِ والأَعْنابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَراً ورِزْقاً حَسَناً ) ( 2 ) يعنى و از جمله موهاى درختها خرما و انگور فرا مىگيريد از هر يك ازين ميوه هاى شراب كه مزيل عقل است و روزى نيكو و اين آيت نازل شد در مكه و مردم به شرب خمر مشغول بودند و به حلالى مىخوردند بعد از آن عمر ومعاذ وجمعى از اصحاب رسول صلَّى الله عليه وآله وسلَّم گفتند اى رسول خدا فتوى ده ما را در باب خمر
هامش
( 1 ) آيتى در موضوع حليت خمر نازل نشده است چنانچه مذكور خواهد شد بلكه بعنوان عادت جاهليت مىخوردند با نهى شرع اسلامى چون كه نهى به عناوين مختلفه نازل شده تا اين كه آيه فاجتنبوا و آيه ( فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ ) نازل شد تا اين كه گفتند انتهينا انتهينا .
( 2 ) از آيه ء شريفه مستفاد نمىشود حليت خمر چون كه سكر در لغت بمعنى سركه آمده ومراد از رزق حسن دبس است و خوردن جمعى از روى عادت جاهليت دليل بر حليت خمر نمىباشد .