بحثى كه ابو ريحان در اين موضوع با عالمى اسماعيلى كرده است
اين تأويل ركيك را كه فرقهى جديد مرتكب شدهاند سزاوار ابن ابى العوجا است ميان من و يكى از علماى اين فرقه در خبرى كه استناد بدان شده گفتگويى و بحثى روى داد من او را به لوازمى كه گفته شد ملتزم كردم آخر الامر گفت كه لغت اينطور اقتضاء مىكند و ميان لغت و دين تفاوت بسيار است . من به او گفتم خداوند به تو عافيت عنايت فرمايد آيا خدا و رسول جز به لغتى كه متعارف اعراب بوده طورى ديگر ما را خطاب كردهاند و ميان تو و لغت عرب بيشتر از ميان لغت و شريعت تفاوت است بلكه تو خيلى از علم دين دور هستى و به علماى هيئت رجوع كن كه همهى ايشان ترا در تمام بودن ماه رمضان مخالفت مىكنند و علماى هيئت بر اين گمان نيستند كه آفتاب و ماه و فلك ماه رمضان را از ميان ديگر ماهها چنان كه مسلمانان براى روزه اختصاص دادهاند امتياز دهند و در اين ماه براى اينكه همواره رمضان به يك نهج بماند فلك و آفتاب و ماه تندتر يا كندتر حركت كنند . ليكن گفتگوى با مردمى كه از راه عمد در باطل خويش پافشارى مىكنند و نادانى را مركب خود ساختهاند بيهوده است چنان كه قرآن گويد « وَ إِنْ يَرَوْا كِسْفاً مِنَ السَّماءِ ساقِطاً يَقُولُوا سَحابٌ مَرْكُومٌ وَ لَوْ نَزَّلْنا عَلَيْكَ كِتاباً فِي قِرْطاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ . »