فصل يازدهم لباس روحانيت پاپاسها
سن ژرم (
saint gerome
) در كتاب چهارم خود ، آنجا كه دربارهء حزقيل سخن در ميان آورده گفته است : كشيشان دو نوع لباس دارند . يك نوع كه در مواقع عادى مىپوشند ، و نوع ديگر كه به هنگام انجام دادن مراسم مذهبى ، و خواندن دعا به كار مىبرند . اما پاپاسهاى كلشيدى لباس افراد عادى و غير مذهبى را نمىپوشند .
همچنين هنگام اجراى مراسم مذهبى و دعاخوانى لباس روحانيان را به تن ندارند ، و اين به سبب فقر و نادارى آنهاست . چندان تنك مايه و تنگدستند كه هنگام برآمدن به محراب جز پوشاكى ژنده و پاره پاره بر تن ندارند . اما اسقفها و روحانيان بلند مقام كلشيد از رفاه زياد و داشتن لباسهاى فاخر و انواع زينتها برخوردارند ، اينان پيراهن گرانبها و ابريشمين به نام قرطه (
quarti
) مىپوشند ، و رشتهاى گرانبها كه اولار (
olare
) ناميده مىشود با خود دارند . اما اين بند را به روى شكم خود به صورت صليب نمىآويزند . دو بازوبند مخصوص كشيشان ، يا دو سر آستين موسوم به سانكتاوى (
sanctavie
) كه مچ دستشان را مىپوشاند ، آن را زينت مىدهد . پوشاكى بىآستين و جليقه مانند به نام پيلونى (
pilloni
) كه خاص روحانيان است ، و پوششى ديگر شبيه بارانى و موسوم به باسماشى (
basmachy
) از جمله لباس اسقفهاى مينگرلى است .
همهء اين لباسها گرانبها و زردوزى شده به تقليد از پوشاكهاى اسقفها و شخصيّتهاى روحانى يونانى دوخته شده است . اما چنان كه گفته شد پاپاسهاى محلى به سبب فقر و نادارى جز جامهاى ژنده و فرسوده و خلق بر تن ندارند و ناچارند چه در مواقع رسمى و مذهبى و چه در اوقات ديگر با همين لباس پاره پاره در انظار ظاهر شوند . بسيارى از آنها در حالى كه پوشش كرباسى سادهاى بر روى لباس پاره پارهء خود مىاندازند