894 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : زندگى و مرگ من هر دو براى شما مايهء خير است ، امّا خير زندگىام براى شما اين است كه با من سخن مىگوييد و من نيز با شما سخن مىگويم [ و دينتان را از من مىآموزيد ] و امّا خيرى كه در مرگ من براى شماست اين است كه اعمال شما غروب دوشنبه و پنجشنبه بر من عرضه مىشود پس بر عمل شايستهء شما خداى را سپاس مىگويم و از عمل ناشايست شما برايتان از خداوند طلب مغفرت مىنمايم .
895 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس براى من ضمانت ما بين دو فكّ خود ( يعنى دهان ) خود و ما بين دو پاى خود ( يعنى فرج خود ) را كند من نيز ضامن بهشت او خواهم بود .
896 - امام رضا عليه السّلام از پدران بزرگوارش روايت فرمود كه : امام سجّاد عليه السّلام فرمود : به راستى كه هيچ صبحى نيست جز اينكه اعمال اين امّت بر خداوند تعالى عرضه مىشود .
897 - امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در حالى كه در ميان چند تن از اصحابش بود فرمود : به راستى كه اقامت من در بين شما برايتان مايهء خير است و جدا شدن من نيز از شما خير شما را در بر دارد . امّا [ اينكه گفتم ] اقامتم در بين شما مايهء خير شماست ، زيرا خداوند مىفرمايد : « خداوند آنان را تا زمانى كه تو در بين آنان هستى عذاب نمىكند و خداوند تا زمانى كه آنان استغفار مىكنند آنان را به عذاب نمىرساند » « 1 » يعنى آنها را با شمشير ( جنگ و خونريزى ) عذاب مىكند [ نه اينكه مانند اقوام گذشته بر آنان عذاب بفرستد ] و اما [ اينكه گفتم ] جدايى من از شما موجب خير براى شماست ، زيرا عملهاى شما هر دوشنبه و پنجشنبه بر من عرضه مىشود پس هر عملى از عملهاى شما نيكو باشد خداى را بر آن سپاس مىگويم و هر عملى بد باشد براى شما در بارهء آن از خداوند طلب مغفرت مىكنم .
898 - ابن اذينه گويد : در نزد امام صادق عليه السّلام بودم كه به ايشان عرض كردم : [ مراد از مؤمنون در ] گفتار خداى عزّ و جلّ [ چيست ؟ ] كه مىفرمايد : « و بگو عمل كنيد كه به زودى خداوند و رسول او و مؤمنان عمل شما را مىبينند » « 2 » حضرت فرمود : مراد از مؤمنون ماييم و خداوند ما را قصد كرده است .
899 - داود بن كثير رقّى گويد : در نزد امام صادق عليه السّلام نشسته بودم كه ناگهان ايشان بدون مقدمه و از جانب خود آغاز سخن نمود و فرمود : اى داود ! در روز پنجشنبه عملهاى شما بر من عرضه مىشود و من در بين اعمال تو كه بر من عرضه شد ديدم كه صله و رابطه با پسر عمويت را به جا آوردى و اين كار تو مرا خوشحال كرد و من دانستم كه اين عمل تو عمر او را زودتر و سريعتر فانى مىسازد و مرگش را فرا مىرساند .
هامش
( 1 ) - انفال / 33 .
( 2 ) - توبه / 107 .