تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جهاد النفس ( فارسى ) — صفحة 335

مساهمون:

ص٣٣٥
تا به درگاه پروردگارش استغفار كند پس پروردگار او را مشمول غفران خود قرار مىدهد ولى شخص كافر گناهش در همان دم كه مرتكب آن مىشود فراموشش مىگردد . 822 - امام صادق عليه السّلام فرمود : به راستى كه مؤمن گناهى مىكند پس بعد از بيست سال آن را به ياد مىآورد و از آن استغفار مىكند و مورد آمرزش و بخشايش قرار مىگيرد و اين يادآورىاش براى اين است كه مشمول غفران واقع شود و كافر در همان ساعتى كه گناه مىكند آن را به فراموشى مىسپارد . 823 - امام صادق عليه السّلام فرمود : به راستى هر گاه كه خداوند خير بنده‌اى را اراده كند و آن بنده مرتكب گناهى گردد پيرو آن گناه خداوند او را عقوبتى مىكند و انتقامى از او مىكشد و استغفار را به ياد او مىآورد . 824 - از امام صادق عليه السّلام در بارهء « استدراج » « 1 » پرسيده شد [ كه چيست ؟ ] حضرت فرمود : استدراج آن است كه بنده گناهى كند پس به او مهلت داده شود و همزمان با ارتكاب گناه به او نعمت‌هاى جديدى عطا شود و از استغفار باز ماند و سرگرم شود چنين كسى از جايى كه نمىداند اندك اندك به شقاوت نزديك گشته است .

91 - باب استحباب غنيمت شمردن فرصتهاى خير و اينكه در صورت امكان از فرصتهاى خير استفاده شود .

825 - امام صادق عليه السّلام از پدرانش : روايت فرمود كه : در وصيّت پيامبر - به على عليه السّلام آمده است : اى على ! پيش از چهار چيز به چهار چيز مبادرت كن : جوانيت را پيش از پير شدن درياب و سلامتت را پيش از بيماريت غنيمت شمر و از ثروتمنديت قبل از اينكه فقير شوى استفادهء خير كن و پيش از مردنت زندگىات را غنيمت دان . 826 - موسى بن اسماعيل بن موسى بن جعفر عليه السّلام از پدران بزرگوارش : روايت فرمود كه : على عليه السّلام در بارهء گفتار خداى عزّ و جلّ كه مىفرمايد : « و نصيب و بهره‌ات را از دنيا فراموش مكن » « 2 » فرمود : فراموش مكن كه از سلامتى و توانايى و بيكارى و جوانى و نشاطى كه دارى براى طلب آخرت بهره ببرى . 827 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : ترس با نامرادى و به مقصود نرسيدن مقرون است و حيا با محروميت همراه است و فرصت مانند ابر گذرنده مىگذرد پس فرصتهاى نيكو را غنيمت شمريد .
هامش
( 1 ) - استدراج : در لغت كسى را پله پله به بالا بردن يا به زير كشيدن و اندك اندك به سويى و به جايى بردن و در اصطلاح عبارت است از تجديد نعمتى بعد از نعمت ديگر به گونه‌اى كه التذاذ به آن نعمت‌ها شخص را از توجّه به عقوبت كارهايش غافل سازد و اندك اندك به هلاكت نزديك گردد . ( 2 ) - قصص / 77 .