آن كس كه در معرض زنا كردن است در حالى كه مؤمن باشد زنا نمىكند و آن كس كه مشرف به دزدى كردن است در حالى كه مؤمن باشد دزدى نمىكند .
436 - عبيد بن زراره در حديثى گويد : امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرموده است : مؤمن تا مؤمن است زنا نمىكند و مؤمن تا مؤمن است دزدى نمىكند .
437 - امام صادق عليه السّلام فرمود : بزرگترين گناهان بزرگ هفت گناهند : شرك آوردن به خداى بزرگ و كشتن نفسى كه خداوند كشتن او را حرام گردانده مگر به سببى حقّ و خوردن اموال يتيمان و آزار رساندن به پدر و مادر و نسبت ناروا دادن به زنان شوهردار و گريختن از جهاد و انكار نمودن آنچه كه خداوند عزّ و جلّ فرو فرستاده است .
438 - على بن جعفر در كتابش از برادرش موسى بن جعفر عليه السّلام روايت كرده كه : از ايشان در مورد كبائر كه در گفتار خداى عزّ و جلّ كه مىفرمايد : « اگر از كبائرى كه از آنها نهى شدهايد خوددارى كنيد » آمده است پرسيدم كه آن كبائر كدامند ؟
حضرت فرمود : مراد از كبائر آن گناهانى است كه خداوند بر ارتكاب آنها آتش دوزخ را واجب ساخته است .
439 - امام صادق عليه السّلام فرمود : همانا گناهان كبيره هفت گناهند كه در بارهء ما نازل شدهاند [ ولى متأسفانه ] همهء آن گناهان را نسبت به خود ما روا داشتهاند اولين آنها شرك آوردن به خداى بزرگ است و ديگرى كشتن كسى است كه خداوند كشتن او را حرام گردانده و ديگرى خوردن مال يتيم و ديگرى رنجاندن پدر و مادر و ديگرى نسبت ناروا دادن به زن شوهردار و ديگرى گريختن از ميدان جنگ و ديگرى انكار نمودن حقّ ما است . « 1 » 440 - و روايت شده است كه : همانا ستم نمودن و بىعدالتى در وصيّت از گناهان كبيره است .
441 - عبّاد بن كثير هستهء خرما فروش گويد : از امام باقر عليه السّلام در بارهء گناهان كبيره سؤال كردم ، حضرت فرمود : تمامى گناهانى كه خداوند بر ارتكاب آنها وعدهء آتش دوزخ را داده است گناهان كبيرهاند .
442 - ابى خديجه سالم بن مكرم شتربان از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه :
دروغ بستن بر خداوند و رسول و جانشينان رسول از گناهان كبيره است .
443 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس چيزى را كه من نگفتهام به من نسبت دهد پس بايد نشيمنگاهى از آتش را جايگاه و اقامتگاه خود سازد .
هامش
( 1 ) - اين حديث در خصال مرحوم صدوق « ره » به صورت كامل ذكر شده است و در ادامهء حديث تمامى مواردى را كه مردم در بارهء اهل بيت عليهم السّلام رعايت ننمودهاند و انجام آنها را در حق ايشان روا داشتهاند بر شمرده است . ( رجوع شود به خصال ، باب السبعه ، حديث 56 ) .