تا جايى كه سياهى بر قلبش چيره مىگردد پس بعد از آن هرگز به رستگارى نمىرسد .
367 - امام باقر عليه السّلام فرمود : به راستى كه [ گاه باشد ] بندهاى از خداوند حاجتى را درخواست مىكند و [ در آن مورد ] قصد خداوند اين است كه تا زمانى نزديك يا تا درنگى اندك حاجت او را بر آورده سازد پس در اين فاصله آن بنده مرتكب گناهى مىشود پس خداوند تبارك و تعالى به فرشتهء خود مىفرمايد : حاجتش را بر آورده مساز و او را محروم گردان زيرا او [ با گناه خويش ] خود را در معرض خشم من قرار داد و مستوجب بىبهرهگى از رحمتش گشت .
368 - امام صادق عليه السّلام فرمود : به راستى كه مرد مرتكب گناهى مىشود و در نتيجه از [ انجام ] نماز شب محروم مىماند و حقّا كه كردار زشت از چاقويى كه در گوشت فرو مىرود سريعتر در صاحب خود اثر مىگذارد .
369 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس قصد نمود كه كار بدى انجام دهد [ از قصد خود بر گردد و ] چنين نكند زيرا چه بسا كه بندهاى مرتكب كار بدى مىگردد پس پروردگار تبارك و تعالى به او مىنگرد و مىفرمايد : سوگند به عزّت و بزرگىام كه پس از اين هرگز تو را نمىبخشايم .
370 - امام باقر عليه السّلام فرمود : هيچ بندهاى نيست مگر اينكه در قلب او نقطهاى سفيد است پس هر گاه مرتكب گناهى شود در درون آن نقطهء سفيد نقطهاى سياه نمايان شود پس اگر توبه نمود آن نقطهء سياه از بين مىرود ولى اگر [ ادامه داد و ] گناهانش به درازا كشيد آن سياهى افزوده مىشود تا جايى كه تمام سفيدى را مىپوشاند پس هر گاه سياهى روى سفيدى را بپوشاند ديگر آن گناهكار هرگز به سوى خير باز نمىگردد و اين معناى گفتار خداوند عزّ و جلّ است كه مىفرمايد :
« بلكه آنچه را كه كسب مىكردند زنگارى بر دلهاشان مىشد » « 1 » .
371 - ابى عمر مدائنى از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود : پدرم امام باقر عليه السّلام مىفرمود : به راستى كه خداوند حكم و قضاى حتمىاش بر اين قرار گرفته كه نعمتى را به بندهاى نبخشد و سپس آن را از او بگيرد [ بلكه اگر نعمتى را به او بخشيد آن را از وى سلب نمىكند ] مگر اينكه آن بنده گناهى كند و در نتيجه سزاوار خشم الهى گردد [ پس در واقع خود بنده با گناهش نعمت را از خود سلب مىكند ] .
372 - سماعه گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : خداوند نعمتى را به بندهاش نمىبخشد كه آن را از او بگيرد مگر اينكه مرتكب گناهى شود و به سبب آن سزاوار سلب نعمت گردد .
373 - امام صادق عليه السّلام فرمود : به راستى كه كسى از شما بسيار از سلطان مىترسد و اين ترسش فقط به خاطر گناهان است پس ، از گناهان تا مىتوانيد پرهيز كنيد و در گناهان فرو نمانيد .
هامش
( 1 ) - مطففين / 14 .