به وسيلهء دو لب يارى مىكنم پس فرو بند و سخن مگو و اگر دامان تو در بارهء بعضى از چيزهايى كه بر تو حرام كردهام با تو به جنگ بر خيزد من تو را به وسيلهء اطراف دامانت يارى مىكنم پس بر هم نه و مرتكب حرام مشو .
225 - امام صادق عليه السّلام از پدران بزرگوارش روايت كند كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله در وصيّتش به على عليه السّلام فرمود : اى على ! سه چيز است كه اين امّت طاقت و توان آن را ندارد :
يارى نمودن به برادر دينى از نظر مالى و به عدل و راستى با مردم رفتار نمودن و در هر حالى به ياد خدا بودن و ياد خدا ، گفتن
« سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الّا اللَّه و اللَّه اكبر »
نيست بلكه ياد خدا اين است كه هر گاه بر حرامى وارد شد در برابر آن حرام از خداى عزّ و جلّ بترسد و آن را ترك كند .
226 - امام رضا عليه السّلام از پدران بزرگوارش روايت كند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : پيوسته امّت من در خير و خوبىاند تا زمانى كه يك ديگر را دوست دارند و به يك ديگر هديه مىدهند و امانتدارى مىكنند و از ارتكاب حرام خوددارى مىكنند و از مهمان پذيرايى مىكنند و نماز را به پاى مىدارند و زكات مىپردازند پس هنگامى كه چنين نكنند به خشكسالى و آفت دچار مىشوند .
227 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن به چيزى كه سختتر بر او باشد از محروم ماندن وى از سه خصلت ، گرفتار نشده است ، گفته شد : آن سه خصلت كدامند ؟
فرمود : يارى رساندن به ديگران با همهء امكاناتى كه در دست دارد و منصفانه رفتار كردن و بسيار ياد كردن خداوند نمىگويم [ فقط ]
« سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الّا اللَّه و اللَّه اكبر »
گوييد بلكه مراد من ياد كردن خدا در هنگام بر خورد با حلال و حرام است .
228 - حسين بزّاز گويد : امام صادق عليه السّلام به من فرمود : آيا در بارهء سختترين چيزى كه خداوند عزّ و جلّ بر بندگانش واجب ساخته با تو سخن بگويم ؟ عرض كردم :
آرى . حضرت فرمود : منصفانه رفتار كردنت با ديگران و يارى رساندنت به برادرت و در هر جا ياد خدا كردن ، آگاه باش كه نمىگويم
« سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر »
گفتن اگر چه اينها نيز ذكر و ياد خداست بلكه مراد من ياد كردن خدا در همه جا است آنگاه كه بر طاعت يا معصيتى روى مىآورى .
جهاد النفس ( فارسى ) — صفحة 121
مساهمون: الحر العاملي
ص١٢١