چشمى كه در راه خدا بيدار بماند و چشمى كه از ترس خدا اشك بريزد و چشمى كه از ديدن حرامهاى الهى فرو بسته شود .
220 - امام صادق عليه السّلام فرمود : از سختترين چيزهايى كه خداوند بر بندگانش واجب ساخته اين است كه او را فراوان ياد كنند ، سپس فرمود : مقصود من گفتن
« سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الّا اللَّه و اللَّه اكبر »
نيست اگر چه اينها نيز ذكر و ياد خداست بلكه مراد از ذكر ، ياد نمودن خداوند در نزد حلال و حرام الهى است ، پس اگر به طاعتى بر خورد به آن عمل كند و اگر با معصيتى مواجه شد آن را ترك كند .
221 - سليمان بن خالد گويد : از امام صادق عليه السّلام در بارهء قول خداى عزّ و جلّ كه مىفرمايد : « و به سوى اعمالى كه انجام دادهاند پيشى گرفتيم و آن اعمال را همچون گردى پراكنده گردانديم » « 1 » پرسيدم حضرت فرمود : آگاه باش ، سوگند به خدا اگر اعمال آنها از كتان سفيد هم سفيدتر باشد ولى در هنگامى كه حرام به آنان عرضه مىشده آن را وانمىگذاردهاند باز هم خداوند اعمال آنها را هيچ مىكند .
222 - امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : كسى كه معصيت الهى را از خوف خداى تبارك و تعالى ترك كند خداوند او را در روز قيامت خوشنود مىسازد .
223 - امام صادق عليه السّلام در رسالهاى به سوى اصحابش فرمود : و بر حذر باشيد از اينكه نفس شما به سوى چيزى كه خداوند بر شما حرام نموده مايل و حريص شود زيرا كسى كه در اين دنيا در بارهء حرام الهى پردهدرى كند خداوند بين او و بهشت و نعمتها و لذّتها و ارجمندى هميشگى كه براى اهل بهشت است براى هميشه حائل و مانع مىشود - تا آنجا كه فرمود : - بر حذر باشيد از اصرار نمودن بر ارتكاب چيزى كه خداوند در قرآن حرام نموده . خداوند در قرآن فرموده : « و اصرار نورزند بر آنچه كه انجام دادهاند در حالى كه مىدانند » « 2 » .
224 - على عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : خداوند تبارك و تعالى به فرزند آدم مىگويد : اگر چشم تو در مورد بعضى از چيزهايى كه بر تو حرام كردهام با تو به نزاع و كشمكش پردازد پس من تو را به وسيلهء دو سرپوش [ كه پلكهاى توست ] يارى مىكنم پس فرو بند و نظر مكن و اگر زبان تو در مورد برخى از چيزهايى كه بر تو حرام كردهام با تو به ستيز پردازد من تو را
هامش
( 1 ) - فرقان / 23 .
( 2 ) - آل عمران / 135 .