و به آنان مىگويند : آن صبرى كه پيشه نموديد چه صبرى بود ؟ گويند : ما خود را بر طاعت خداوند به صبر واداشتيم و نيز خود را در مقابل معصيت خداوند به صبر وادار نموديم . پس ندا دهندهاى از جانب خداوند ندا در مىدهد كه : بندگانم راست مىگويند از جلو راه آنها به كنار رويد تا بدون حساب وارد بهشت شوند .
20 - باب وجوب رعايت تقواى الهى
175 - امام باقر عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام مىفرمود : كم شمرده نمىشود عملى كه همراه با تقواست و چگونه كم شمرده مىشود چيزى كه پذيرفته مىگردد ؟ 176 - مفضل بن عمر گويد : در نزد امام صادق عليه السّلام بودم كه سخن از اعمال به ميان آمد پس من عرض كردم : وه كه چقدر عمل من ناچيز است . حضرت فرمود :
ساكت باش و از خدا طلب مغفرت كن . سپس فرمود : عمل كم كه همراه با تقوا باشد از عمل زياد كه بدون تقوا باشد بهتر است . عرض كردم : عمل زياد بدون تقوا چگونه است ؟ حضرت فرمود : آرى مثل مردى كه مردمان را طعام مىدهد و با همسايگانش مدارا مىكند و توشهاش را آماده و مهيّا مىسازد ولى هنگامى كه درى از حرام به رويش باز مىشود از آن در وارد مىشود و اين عمل بدون تقواست و ديگرى چنين اعمالى ندارد ولى هنگامى كه درى از حرام به رويش گشوده مىشود وارد نمىشود .
177 - يعقوب بن شعيب گويد : از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : خداوند بندهاى را از ذلّت گناه به سوى عزّت تقوا نرساند جز اينكه او را بدون مال بىنيازى بخشيد و بدون قوم و عشيره عزّتمند ساخت و بدون [ معاشرت با ] بشرى او را انس و آرامش بخشيد .
178 - امام باقر عليه السّلام فرمود : از الفاظ رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله اين است : بهترين توشه تقوا است .