عرض كردم : آقاى من ! تاكنون كسى را نيافته بودم كه دليل و راهنماى من به سوى شما باشد .
فرمود : آيا كسى را نيافتى كه تو را دلالت كند ؟ ! بعد انگشت مبارك را به روى زمين كشيده و سپس فرمود : نه ، لكن شماها اموالتان را فزونى بخشيديد و بر بينوايان مؤمنين سخت گرفته ، آنان را سرگردان و بيچاره كرديد و رابطه خويشاوندى را در بين خود بريديد ( صلهرحم انجام نداديد ) ، ديگر شما چه عذرى داريد ؟ !
گفتم : توبه ، توبه ، عذر مىخواهم . ببخشيد ، ناديده بگيريد .
سپس فرمود : اى پسر مهزيار ! اگر نبود كه بعضى از شما براى بعضى ديگر استغفار مىكنيد ، تمام كسانى كه بر روى زمين هستند نابود مىشدند به جز خواص شيعه . همانهائى كه گفتارشان با كردارشان همانند است . بعد فرمود : اى پسر مهزيار ! و در اين حال دست مبارك را كشيد ، آيا تو را خبردار كنم ؟ ! هرگاه كه كودك بنشيند ، مغربى به جنبش آيد ، عمانى به راه افتد ، با سفيانى بيعت شود ، خداوند به من اجازه مىدهد و بين صفا و مروه به همراه سيصد و سيزده نفر همرنگ و همانند ، خروج مىكنم . به كوفه مىآيم و مسجد آن را ويران كرده ، طبق ساختمان اول ، آن را بناء مىكنم . و ساختمانهائى را كه ستمگران ساختهاند خراب مىنمايم . و به همراه مردم حجّة الاسلام را انجام مىدهم ، و به مدينه مىروم . حجره ( اطاق خاص حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - ) را خراب كرده ، كسانى را كه در آنجا مدفون هستند ، بيرون مىآورم و دستور مىدهم ابدان تازه و صحيح آنها را به كنار بقيع بياورند . و آن دو چوبى كه روى آن نماز مىخواندند ، بياورند . و از زير آنها برگ ، سبز مىشود .
و مردم به وسيلهء آن دو آزمايش مىشوند ، سختتر از آزمايش اول . منادى از آسمان صدا مىزند : اى آسمان ! نابود كن . و اى زمين ! بگير . در آن روز بر روى زمين كسى باقى نمىماند جز مؤمنى كه قلبش خالص به ايمان باشد .
عرض كردم : مولاى من ! بعد از آن چه مىشود ؟
فرمود : بازگشت ، بازگشت ، بعد اين آيه را تلاوت فرمود :
تبصرة الولي فيمن رأى القائم المهدي ( ع ) ( روزنه اى به خورشيد ) ( فارسى ) — صفحة 159
مساهمون: افتخار زاده
ص١٥٩