44 . احمد بن اسحاق بن سعد اشعرى
ابن بابويه ، از على بن عبد اللّه ورّاق ، از سعد بن عبد اللّه ، از احمد بن اسحاق بن سعد اشعرى روايت كرده است كه :
بر حضرت ابو محمّد حسن بن على عسكرى - عليهما السّلام - وارد شده و مىخواستم از آن حضرت دربارهء جانشين بعد از او سؤال كنم . حضرت ابتداء فرمود : اى احمد بن اسحاق ! همانا خداوند تبارك و تعالى از آن زمان كه حضرت آدم - عليه السّلام - را آفريد تا روز قيامت زمين را از حجّت خود بر مخلوقاتش خالى نگذاشته است ، به وسيلهء او بلاء را از اهل زمين برداشته و باران را فرو ميريزد و بركات زمين را بيرون مىآورد .
عرض كردم : اى پسر رسول خدا ! امام و خليفه بعد از تو كيست ؟
حضرت به سرعت از جا حركت كرده ، وارد اطاق شده و بعد از لحظهاى بيرون آمد درحاليكه كودكى را بر دوش خود گرفته بود كه صورتش همچون ماه مىدرخشيد و در حدود سه سال داشت .
حضرت فرمود : اى احمد بن اسحاق ! اگر نبود كرامت و مقامى كه در نزد خداوند و حجج الهى دارى ، پسرم را بر تو عرضه نمىكردم و به تو نشان نمىدادم . وى همنام و همكنيهء رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - است كه خداوند زمين را به وسيلهء او از عدل و داد پر مىكند همانگونه كه از ظلم و جور پر شده باشد .
اى احمد بن اسحاق ! مثال او در اين امت مثال خضر - عليه السّلام - و مثال ذو القرنين است . به خدا سوگند غيبتى خواهد كرد كه از هلاكت و نابودى نجات نمىيابد مگر كسى كه خداوند او را بر اعتقاد به امامتش پايدار