گفت : آن حضرت چنين مىگفت :
« اللّهمّ إنّى أسئلك باسمك الّذى به تقوم السّماء و به تقوم الارض و به تفرّق بين الحقّ و الباطل و به تجمع بين المتفرّق و به تفرّق بين المجتمع ، و به احصيت عدد الرّمال و زنة الجبال و كيل البحار أن تصلّى على محمّد و آل محمّد و أن تجعل لى من أمرى فرجا [ و مخرجا ] . » « 1 »
بعد از جا بلند و به طواف مشغول شد . ما به احترام او حركت كرده تا اينكه از بين ما رفت و ما فراموش كرديم كه از كارش بپرسيم و بگوئيم او كيست .
و فرداى آن روز در همان ساعت باز از طواف خارج شد و به جمع ما آمد و همچون ديروز براى او حركت كرديم و او هم در جاى ديروز نشسته و به اطراف نگريست و گفت : آيا مىدانيد كه حضرت على امير المؤمنين - عليه السّلام - بعد از نماز فريضه چه مىگفت ؟
گفتيم چه مىگفت ؟
گفت : آن حضرت چنين مىگفت :
« اليك رفعت الاصوات و دعيت الدّعوات و لك عنت الوجوه و لك خضعت الرّقاب و اليك التّحاكم فى الاعمال ، يا خير من سئل و يا خير من اعطى ، يا صادق يا بارى يا من لا يخلف الميعاد ، يا من امر بالدّعاء و وعد بالاجابة يا من قال :
« ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ »
يا من قال :
« وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ »
و يا من قال :
« يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ
هامش
( 1 ) - خداوندا از تو خواهانم به آن اسمى كه به آن آسمان را برپا ، زمين را استوار ، بين حق و باطل جدائى ، و بين متفرّقات جمعآورى ، و بين متفرّقات جمع ، و بين جوامع تغيير و جدائى مىاندازى ، و به آن تعداد ريگها را ، و وزن كوه و اندازه آب درياها را معين مىكنى ، اينكه بر محمّد و آل محمّد درود بفرست و در كار من گشايشى ايجاد كن .