37 . احمد بن اسحاق وكيل حضرت عسكرى - عليه السّلام - و سعد بن عبد اللّه قمى
شيخ صدوق - رضوان اللّه عليه - ، از محمد بن على بن محمد بن حاتم نوفلى معروف به كرمانى ، از ابو العباس احمد بن عيسى وشاء بغدادى ، از احمد بن طاهر قمى ، از محمد بن بحر بن سهل شيبانى ، از احمد بن مسرور ، از سعد بن عبد اللّه قمى روايت كرده است كه گويد :
من در جمعآورى كتبى كه مشتمل بر علوم مشكله و مسائل پيچيده و دقيق بود مىكوشيدم و سعى مىكردم كه حقائق دقيقه و مطالب صحيحهء آنها را بفهم و نكات پيچيده و مغلق را بازشناسم و در مذهب خود كه اماميه باشد تعصّبى داشتم . و لذا از اينكه در امنيّت و آرامش بسر برم و خود را به هيچ دردسرى نياندازم خوشم نمىآمد ، و هميشه دلم مىخواست با مخالفان در بحث و جدال و گفتگو و مباحثه باشم ، اشكالات و ايرادات ديگر فرقهها را بازگو مىكردم و اشتباهات و تبهكارىهاى پيشوايان و رهبران آنان را متذكر مىشدم ، تا اينكه روزى به يكى از ناصبىهاى سرسخت و متعصّب كه از ديگر همكيشان خود باسوادتر و در مناظره و جدال ماهرتر ، و نسبت به مذهب باطل خود پايدارتر بود دچار شدم .
در يكى از مناظراتى كه با او داشتم به من گفت : واى بر تو و بر هم مسلكانت ، شما رافضىها ، مهاجرين و انصار را مورد طعن قرار داده و محبّت حضرت رسول را نسبت به آنان انكار مىكنيد با اينكه ابو بكر از تمام اصحاب حضرت رسول برتر است . زيرا در اسلام آوردن بر ديگران سبقت جسته است ، مگر نمىدانيد كه انگيزه همراه بردن رسول خدا او را به غار ، فقط آن بود كه آن حضرت مىدانست كه ابو بكر بعد از او خليفه مىشود و زمام امر مسلمين