خدمتش تقديم داشتم و تقاضا كردم كه مرا مفتخر به پذيرش و قبول بفرمايد ، تبسّمى كرده و فرمود : اى ابو اسحق ! اين پول را هزينه برگشت خود نما ، زيرا راه دور است و بيابان ناهموار ، و زمينى كه در روبروى تو است پرزحمت ، و از اينكه از تو نمىگيريم دلگير مباش ، ما از تو سپاسگزار و متشكريم و اين احسان تو را به ياد خواهيم داشت . خداوند ، بركت به دارائى تو دهد ، و لطف و انعامش را بر تو پايدار و مستدام دارد ، و بهترين پاداش نيكوكاران ، و گرامىترين آثار و نشانههاى اطاعتكنندگان را به تو دهد ، زيراكه فضل و منّت از آن او است . از خداوند متعال مىخواهم كه تو را با بهرهاى فراوان و سلامتى و خوشى ، و دست پر ، و راحتى و آسايش ، به يارانت برگرداند ، راه را گم نكرده ، و راهنمايت دچار سرگردانى نشود . تو خويشتن را به خداوند بسپار ، سپردنى كه تباه نشود ، و لطف و نعمت او إن شاء اللّه از بين نرود .
اى ابو اسحق ! خداوند ما را به همان بهرهمندى از احسان و منافع نعمتهاى خود قانع ساخته و ما را از كمك دوستان بىنياز كرده ، و فقط خواهان اخلاص در نيّت ، و خلوص در خيرخواهى ، و پاسدارى از حريم تقوى ، و آنچه كه پاكتر ، پايدارتر و بلندآوازهتر است مىباشيم .
ابراهيم گويد : از حضور آن حضرت در حالى كه شكر و سپاس الهى را بر اين توفيق و اين هدايت و ارشاد انجام مىدادم مرخص شدم ، و مىدانستم كه خداوند زمين را بيهوده و تعطيل نمىگذارد و از حجّتى آشكار و پيشوائى استوار و قائم ، خالى نمىگذارد .
من اين ديدار و زيارت شيرين ، و اين داستان و حكايت راستين را براى افزايش بصيرت دينباوران و آشنائى آنان با اين نعمت بزرگ الهى ، كه آفرينش و ايجاد فرزندان پاك و سرشت پاكيزه خاندان رسالت باشد ، نقل كردم و منظورم اداء امانت و رساندن حقيقتى كه آشكار شده است بود ، تا از اين رهگذر خداوند متعال آئين هدايتگر و راه پسنديده را افزايش بخشد ، نيّتها را تأييد ، بازوها را توان ، عقائد را نگهدارى فرمايد .
وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ . *
« * »
هامش
( * ) كمال الدّين ج 2 ص 445 ح 19 ، بحار الأنوار ج 52 ص 40 - 32 ح 28 .