مىخواست كه مهدى را از ابو جعفر ( منصور ) دور نگه دارد . ابو دلامه « 1 » به ابو جعفر نوشت : اگر خليفه و مهدى به هم نزديك شوند ما به سختى مىافتيم ، آب ، درخت و شب و روز آن شهر ( رافقه ) براى ما نيكو و مسرّتبخش نيست . ديدن خورشيد و ماه نيز برايمان لذت ندارد . خدا مىداند كه در آنچه به شما مىگويم قصد نصيحت دارم . من چيزهايى را مىبينم و مىشنوم كه شما آن را از حسودان نمىشنويد . ابو جعفر نيز مهدى را به شهر بازگرداند و به او اجازه نداد در الرافقه ساكن شود و او را از خود دور نساخت .
29 . موعظهء طاووس به سليمان بن عبد الملك
زبير از مدائنى برايم روايت كرد و گفت :
هنگامى كه سليمان بن عبد الملك « 2 » حج مىگزارد ، طاووس « 3 » در مكه بر او وارد شد .
پس به طاووس گفتند از امير المؤمنين سخن بگو . طاووس گفت : به راستى كه رسول الله صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « شديدترين عذاب روز قيامت براى كسى است كه براى خدا در حكومتش شريك قايل شود و در آن جايگاه ستم پيشه كند » . فضل بن سليمان گويد :
سليمان بن عبد الملك را ديدم كه چهرهاش دگرگون شد .
30 . غذاى عمرو بن حريث
زبير برايم از مدائنى و او از عوانه روايت كرد و گفت :
هامش
- ساكن شد . اين شهر امروزه در سوريه و كنار شهر رقه ، و باب الصفين واقع شده است كه آثار تاريخى داخل آن از جمله مسجد بزرگ شهر و حصار آن همچنان پا برجاست . - م
( 1 ) . زيد بن الجون : شاعر كوفى رئيس قوم بنى أسد ، پدرش از غلامان آنان بود . او در ايام بنى عباس درخشيد و در خدمت سفاح ، منصور و مهدى قرار گرفت . آنان نيز او را بر خود مقدم مىداشتند و مجالست و همنشينى با وى را خوش مىداشتند . ( الأغانى 9 / 120 ؛ ابن المعتز 54 ) .
( 2 ) . سليمان بن عبد الملك بن مروان از خلفاى مصلح بنىاميه بود كه پس از برادرش ، وليد ، به خلافت رسيد . او تلاش كرد براى نجات خلافت بنىاميه اصلاحاتى را در امور مختلف اقتصادى به انجام رساند . او دستنشاندگان و وفاداران حجاج را به علت ستمكارى ايشان بر كنار و عناصر صالحى چون عمر بن عبد العزيز را ولايت داد و فدك را به اولاد فاطمه ( س ) از بنى الحسن بازگرداند . - م
( 3 ) . طاووس بن كسيان اليمانّى الخولانى ، امام زاهد ، همپيمان بحير بن ريسان الحميدى بود كه در 106 ق در مكه وفات كرد . ( الطبرى 7 / 29 و الشندرات 1 / 133 )