إنّما الأنصار سيف قاطع * من تصبه ظبة السيف هلك
و سيوف قاطع مضربها * و سهام اللّه فى يوم الحلك
نصروا الدين و آووا أهله * منزل رحب و رزق مشترك
و إذا الحرب تلظّت نارها * بركوا فيها إذا الموت برك
[ اى عمرو ، سخنان آشكار ( بدى ) گفتى . اى عمرو ! اگر از سخنانت برگردى خدا با تو است . جز اين نيست كه انصار شمشير برّانى هستند كه اگر كسى را با نوك آن بزنند ، هلاك مىشود . آنان شمشير تيز و بران و تيرهاى الهى در جنگهاى سخت هستند . دين را يارى دادند و دينداران را پناه ، آنان خانههاى فراخ و روزيهاى مشترك داشتند . و زمانى كه شعلههاى جنگ افروخته شد ، به آن وارد مىشدند تا مرگ آنان را دريابد ] .
فضل بر على عليه السّلام وارد شد و على شعرش را شنيد و از شنيدن آن خوشحال شد و گفت : اى فضل ، شعلهء آتش را با تو خاموش كردم ، تو شاعر و جوانمرد قريش هستى .
شعرت را آشكار كن و بر انصار بخوان .
وقتى شعر او به انصار رسيد ، گفتند : كسى جز حسّان بن ثابت « 1 » نمىتواند ( همسطح ) او شعر گويد . آنان نزد او رفتند و شعر فضل را بر او عرضه كردند . حسان گفت : چگونه پاسخش را بگويم ؟ اگر قافيهها رسا نباشد ، من رسوا مىشوم . او به آرامى شروع به تنظيم قافيهها كرد . خزيمة بن ثابت به او گفت : در شعرت از على و آل على ياد كن تا تو را از هر چيز كفايت كند . پس او چنين سرود :
جزى اللّه عنّا و الجزاء بكفّه * أبا حسن عنّا و من كأبى حسن
سبقت قريشا بالذى أنت أهله * فصدرك مشروح و قلبك ممتحن
تمنّت رجال من قريش أعزّة * مكانك ، هيهات الهزال من السّمن
و أنت من الإسلام فى كلّ موطن * بمنزلة الدّلو البطين من الرّسن
هامش
( 1 ) . حسان بن ثابت از شعراى بزرگ انصار و از كسانى است كه همواره زبان او در حمايت و دفاع از رسول خدا در مدينه فعال بود . اگرچه او در ابتداى خلافت ابوبكر از حق انصار با اشعارش حمايت مىكرد اما پس از چندى به دستگاه خلافت گرايش يافت و تا زمانى كه زنده بود زبان و شعرش در خدمت خليفه اول و دوم قرار گرفت . - م