مطلع كرد . على خشمگين شد و عمرو را ناسزا گفت و سپس گفت : او خداوند و رسولش را مىآزارد . بعد برخاست و به مسجد آمد . عدهء زيادى از قريش در كنارش جمع شدند .
او در حالىكه خشمگين بود گفت : اى گروه قريش ، دوست داشتن انصار ، ايمان ، و كينه با آنان نفاق است . محققا آنچه در ميان آنان بود ، خراب شد و آنچه ميان شما بود ، باقى ماند . به ياد آوريد كه خداوند ، پيامبرتان را ترغيب كرد تا از مكه به مدينه مهاجرت كند و قريش را براى او نپسنديد و او را به سوى انصار فرستاد . بعد ما وارد سرزمين آنان شديم ، پس اموالشان را بين ما تقسيم ، و ما را از كاركردن بىنياز كردند و آنان به غنى بخشيدند و به نيازمند ايثار كردند . آنگاه مردم ( قريش ) با ما جنگيدند و آنان از ما حفاظت كردند و خداوند آيهاى در مورد آنان نازل كرد و در آنان پنج خوبى جمع كرد :
وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
« 1 » ؛ [ بدانيد كه عمرو بن عاص در مقام كسى است كه هر مرده و زندهاى را مىآزارد ؛ انتقامگيرنده ، بدخواه او و انتقامكشنده از او خوشحال است . پس كسى كه سخن او را شنيده ، حق دارد پاسخ گويد و كسى كه غايب بود ، حق دارد كه نسبت ( به سخنانش ) كينه ورزد . كسى كه خدا و رسولش را دوست دارد بايد انصار را نيز دوست داشته باشد . پس عمرو نيز بايد خودش ( زبانش ) را از ما باز بدارد ] .
387 . شعر خزيمة بن ثابت خطاب به قريش
زبير گفت « 2 » :
در آن زمان قريش به سوى عمرو بن عاص رفتند و گفتند : اى مرد ، ممكن است على
هامش
- عهدى بسته شده است كه او پايبند آن است . ( ابن ابى الحديد ، همان كتاب 6 / 287 ، يعقوبى 2 / 103 ) او همچنين شعرى در اين مورد سرود : « ولىّ امر پس از محمد ( ص ) ، على ( ع ) است كه همه جا يار او بود و خداوند آيهاى فروفرستاد كه اى ( وليد ) زشتكار و فاسق ، تو را در اسلام هيچ سهمى نيست كه دنبال آن باشى .
( مقدسى ، البدء و التاريخ 5 / 218 ) - م
( 1 ) . حشر / 9 .
( 2 ) . شرح نهج البلاغه ، 2 / 282 .