حجيّه نيز براى او پاسخى نوشت : اگر مىتوانستم ، با شعر پاسخت مىگفتم ، اما سه ويژگى در شما بود كه سبب شد مسائل را آنگونه كه دوست داريد ، نبينيد : اول اينكه به اهل شام حمله كرديد تا وارد سرزمين آنان شده ، آنان را با نيزهها زديد و مجروح ساختيد . قرآنها را بالا بردند و كسانى از شما آنان را به سخره گرفتند و نهايتا كسانى ديگر شما را از جنگ با شام برگرداندند . به خدا سوگند و به خدا سوگند ، هرگز كسى با اين شدت و قدرت با آنان درگير نشده بود . دوم اينكه آن قوم حكمى را برگزيدند و شما نيز حكمى را انتخاب كرديد ، اما حكم آنها خليفهء خود را تثبيت و حكم شما خليفهء شما را خلع كرد و لذا ( معاويه ) با عنوان و ادعاى امير المؤمنين بازگشت و شما به كينههايتان بازگشتيد . سوم اينكه قاريان ، فقها و فرماندهان و جنگاوران با شما مخالفت كردند . شما با آنان دشمنى و عداوت كرديد و آنان را كشتيد . « 1 »
او در پايان نامهاش به دو بيت عفان بن شرحبيل تميمى اشاره كرد :
احببت اهل الشام من بين الملا * و بكيت من أسف على عثمان
أرضا مقدّسة و قوما منهم * أهل اليقين و تابعوا الفرقان
[ من از ميان مردمان اهل شام را دوست دارم و براى عثمان مىگريم و از سرنوشت او متأسفم . شام سرزمين مقدسى است كه ساكنان آن راستگو و پيرو قرآن هستند ] .
375 . سفارش مغيرة بن شعبه به معاويه و پاسخ او
زبير بن به كار در الموّفقيّات « 2 » گفت كه مطّرف بن مغيرة بن شعبه گفت :
همراه پدرم بر معاويه وارد شديم . پدرم نزديك رفت و با او صحبت كرد . بعد به سوى من آمد و از معاويه و درايتش سخن گفت و از آنچه از او ديده بود ، شگفتزده بود . در هنگام شب ، شام آوردند ، اما او امساك كرد . او را اندوهگين ديدم . يك ساعت او را نگاه كردم . گمان كردم حادثهاى بين ما پيش آمده است . به او گفتم : چرا تو را امشب اندوهگين مىبينم ؟ گفت : پسرم ، از نزد كافرترين و خبيثترين مردم آمدم . گفتم : چه شده است ؟
هامش
( 1 ) . منظور وى خوارج نهروان است . - م
( 2 ) . شرح نهج البلاغه 2 / 176 .