ألم تر للبوباة كيف تنكّرت * معالمها من حىّ حاء و من حكم
و صبّحها يوم عصيب فأصبحت * كجوف الحمار جدبة ما بها علم
خرابا يبابا ليس فيها معرّس * لمقتبس نارا إذا نازل أزم
[ آيا البوباة را نديدى كه چگونه نشانهها و آثار خاندان حاء و حكم در آن نابود شد و آن روز بسيار سخت را به شب رساند مانند چرگاه خران كه مانند زمين خشكى شده و در آن نشانه و اثرى وجود نداشت . آنجا خرابهاى است كه محل استراحت شبانهاى براى مسافرى كه در جستجوى آتش و گرمى است و از سختى و سرما گريزان است وجود ندارد ] .
274 . حاتم طايى و فخر بنى لأم
احمد بن سعيد گفت : زبير از على بن صالح ، از عامر بن صالح نقل كرد و گفت : « 1 »
حكم بن ابو العاص بن امية بن عبد الشمس ، كه آقا و بزرگ منطقه حيره همراهش بود ، براى تجارت به سوى عراق حركت كرد . نعمان بن منذر يك چهارم بازار حيره را ، كه اعراب همه ساله در آن جمع مىشدند براى فرزندان بنى لأم « 2 » از قبيلهء طىّ قرار داده بود ؛ زيرا دختر سعد بن حارثة از بنى لأم ، همسر نعمان و او داماد آنان بود . حكم بن ابو العاص از كنار حاتم بن عبد الله گذشت و از او درخواست كرد در سرزمين طىّ ، تا زمان رسيدن به حيره فرود آيد . او نيز موافقت كرد و دستور داد شترى براى آنان كشتند ، آن را كباب كردند و خوردند . همراه حاتم ، ملحان بن حارثة بن سعد بن حشرج پسرعمويش بود .
هنگامى كه از غذا خوردن فارغ شدند ، حاتم از كنار سعد بن حارثة بن لأم گذشت . از فرزندان پدرى حاتم كسى جز ملحان با او نبود . حاتم بر پشت مركب خود سوار بود و اسبى را هم به دنبال خود مىكشيد . فرزندان لأم نزد او آمدند . حاتم سفره گشود و گفت :
هامش
( 1 ) . اينروايت در الأغانى 17 / 269 ، از ابن الأعرابى و ابن سكيت و ديوان حاتم ص 24 چاپ اهلية بيروت آمده است .
( 2 ) . در الأغانى نام او لأم بن عمرو بن طريف بن عمرو بن ثمامة بن مالك بن جدعان بن ذهل بن رومان بن جبيب بن خارجة بن سعد بن قطنة بن طىء است .