تو مبتلا و گرفتار يك مار خطرناكى شدى كه به هنگام ظاهر شدن متوجه محل تماس و نيش زدن طعمه و شكار خود بود . با چشمى نافذ كه بيابان را مىبيند و دندانى كه براق نيست و كند است . پيش از اين قريش بنابراين گمان كه او از هر قال و قيلى ناتوان است او را از خود رانده بود . آفرين بر ابو يزيد ( معاويه ) كه چقدر خوب اين فتنه و مشكل بزرگ را حل كرد . تاكنون با حريفى همچون تو مبارزه نكرده بودم و نيز با مانعى همچون تو برخورد نكرده بودم . عقيل به سوى من و براى ديدار من نزد من آمد در حالى كه على عليه السّلام را بىمال و منال و بدون دوست ديد . داستان معاوية بن حرب به او گفته شد . پس معاويه نيز به كسى كه به او متمايل شده بود ميل پيدا كرد . فراوان به او بخشيدم تا دربارهء اجداد سلف خود بدگويى و سخنچينى كند . اما آن عطاى فراوان او را راضى نكرد و او را چنين ديدم كه هست نسبت به عطاى كم و هم به عطاى زياد در خشم است ] .
راوى گويد : عقيل به سوى على عليه السّلام بازگشت و او را از اين ماجرا مطلع كرد . على عليه السّلام به او گفت : در وجود معاويه چيزى است كه دوست ندارد تو هرگز آن را داشته باشى . او نسب خود را از فرزندان عبد المطلب قطع كرده است .
186 . اختلاف بين دو قاضى
احمد بن سعيد ، از زبير ، از عمويم ، از جدم ، عبد الله بن مصعب ، شنيد كه گفت :
وقتى شريك « 1 » و قاسم بن معن « 2 » نزد امير المؤمنين مهدى بودند ، خليفه به آن دو گفت :
نظر شما در مورد مردى كه كسى را با تير بزند و به قتل برساند چيست ؟ شريك گفت :
بايد كشته شود ، به همان روش كه آن فرد را كشته است . قاسم گفت : اينگونه كه گفتى نيست . شريك گفت : آيا اين سخن خداوند عزّ و جل
وَ إِنْ عاقَبْتُمْ فَعاقِبُوا بِمِثْلِ ما عُوقِبْتُمْ بِهِ
« 3 » را نشنيدهاى ؟ قاسم گفت : بله شنيدهام . شريك گفت : پس چرا اينگونه خطا
هامش
( 1 ) . قاضى ابو عبد الله شريك بن عبد الله نخعى ، محدّث فقيه در سال 133 وفات كرد . ( الشذرات 1 / 287 و البغدادى 9 / 279 ) .
( 2 ) . قاضى ابو عبد الله قاسم بن معن بن عبد الرحمن الهذلى المسعودى براى مردم شعر و حديث روايت مىكرد و به علوم عربى و فقه آشنايى داشت . او در سال 136 وفات كرد . ( الشذرات 1 / 286 و تهذيب التهذيب 8 / 338 )
( 3 ) . نمل / 126 .