يك نمونهء ديگر
( قبلا بايد توجّه داشت كه مأمون عبّاسى ، شيفتهء جمال و كمال امام جواد ( عليه السّلام ) شد و دخترش امّ الفضل را به همسرى او درآورد و بعد ، آن حضرت را با احترام ، همراه امّ الفضل ، از بغداد به سوى مدينه روانه كرد ) بسيارى از مورّخين نقل كردهاند :
وقتى كه امام جواد ( عليه السّلام ) همراه امّ الفضل دختر مأمون ( كه همسرش بود ) از بغداد به سوى مدينه حركت كردند ، در مسير خود به خيابان « باب الكوفه » رسيدند و همراه آن حضرت ، جمعيّتى بودند كه او را بدرقه مىكردند ، هنگام غروب آفتاب به « دار المسيّب » رسيد ، در آنجا فرود آمد و براى نماز به مسجد رفت ، در صحن مسجد ، درخت سدرى بود كه هنوز ميوه نداده بود ، ظرف آب طلبيد و در كنار آن درخت وضو گرفت ( كه آب وضويش به پاى درخت مىريخت ) و بعد برخاست و نماز مغرب را با مردم خواند و در ركعت اوّل بعد از حمد ، سورهء « نصر » را خواند و در ركعت دوّم بعد از حمد ، سورهء « توحيد » را خواند ، سپس قنوت بجا آورد و نماز را به آخر رساند ، بعد از نماز اندكى نشست و ذكر خدا گفت و سپس بىآنكه تعقيب نماز را بخواند برخاست و چهار ركعت نماز نافلهء مغرب را خواند و سپس دو سجدهء شكر بجا آورد ، سپس از مسجد بيرون آمد ، وقتى كه به آن درخت سدر رسيد « 1 » ، مردم ديدند آن درخت داراى ميوههاى زيبا شده و از اين كرامت تعجّب كردند و از آن ميوهها خوردند و ديدند شيرين و بدون هسته است .
آنگاه با امام جواد ( عليه السّلام ) خداحافظى كردند ، آن حضرت همان وقت به سوى مدينه رفت و همچنان در مدينه ماند تا آن هنگام كه معتصم ( هشتمين خليفهء عبّاسى ) پس از مأمون روى كار آمد و آن حضرت را در آغاز سال 220 هجرى به سوى بغداد
هامش
( 1 ) - در متن كتاب از اين درخت به عنوان « نبقه » ياد شده است كه ميوهاش شبيه عناب است قبل از آنكه كاملا قرمز گردد . ( در كتاب المنجد آمده : « نبقه » ميوه درخت سدر است ) .