چهرهء امام سجّاد ( ع ) از ديدگاه امام باقر ( ع )
( در دنبالهء روايت قبل از گفتار امام صادق ( عليه السّلام ) آمده : ) امام باقر ( عليه السّلام ) روزى نزد پدرش امام سجّاد ( عليه السّلام ) آمده ، پدرش را ديد ، او را در عبادت به گونهاى ديد كه هيچ كس را ياراى وصول به آن نيست ، او را ديد كه بر اثر شب زندهدارى ، چهرهاش زرد شده و بر اثر گريه ، چشمهايش ناتوان گشته و بر اثر سجدهء بسيار ، پيشانى و بينى او پينه بسته و بر اثر بسيارى عبادت ( و نماز ) پاها و ساق پاهايش ورم كرده است .
امام باقر ( عليه السّلام ) مىفرمايد : وقتى پدرم را چنين ديدم ، بىاختيار از روى دلسوزى براى او گريستم ، او غرق درياى فكر بود ، بعد از چند لحظه از ورودم به حضور او ، به من فرمود :
« پسرم ! مقدارى از اين كتابها كه عبادت علىّ بن ابيطالب ( عليه السّلام ) در آن نوشته شده به من بده » . من آنها را به او دادم ، كمى آن را خواند و سپس در حالى كه اندوهناك بود ، آن را به زمين گذارد و فرمود : « من يقوى على عبادة علىّ ؛ چه كسى را قدرت و نيروى عبادت كردن على ( عليه السّلام ) هست ؟ ! » .
3 - « زرارة بن اعين » مىگويد : شنيده شد گويندهاى در دل شب مىگفت : « كجايند پارسايان كه از دنيا دل كندهاند و به آخرت دل بستهاند ؟ » .
آواز آواز دهندهاى از جانب قبرستان بقيع شنيده شد ولى خودش ديده نمىشد كه مىگفت : « ذلك علىّ بن الحسين ؛ چنين شخصى ، على بن حسين ( عليهما السّلام ) است » .
فرزندان امام سجّاد ( ع )
امام علىّ بن الحسين ( عليه السّلام ) داراى پانزده فرزند بود :
1 - محمّد باقر ( عليه السّلام ) كه كنيهاش « ابو جعفر » بود ، مادرش ( فاطمه ) « ام عبد اللّه » دختر امام حسن مجتبى ( عليه السّلام ) است .
2 - عبد اللّه .