. . . أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ .
« 1 »
« آيا كسى كه هدايت به حق مىكند براى پيروى شايستهتر است يا آن كس كه خود هدايت نمىشود ، مگر هدايتش كنند ، شما را چه مىشود چگونه داورى مىكنيد ؟ » .
و در مورد ديگر در قصّهء طالوت مىفرمايد :
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ قالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ .
« 2 »
« و پيامبر آنان ( اشموئيل ) به آنان ( بنى اسرائيل ) گفت : خداوند طالوت را براى زمامدارى شما برگزيده است ، گفتند : چگونه او بر ما حكومت داشته باشد با اينكه ما از او شايستهتريم و او ثروت زيادى ندارد ، گفت : خداوند او را بر شما برگزيده و علم و ( قدرت ) جسم او را وسعت بخشيده ، خداوند ملكش را به هركس بخواهد مىبخشد و احسان خداوند وسيع و ( او از لياقت افراد براى مقامات ) آگاه است » .
خداوند در اين آيات آن را شايستهء تقدم بر سايرين قرار داده كه به او « علم وسيع و قدرت بيشتر جسمى » داده باشد و بر همين اساس او را بر همگان برگزيده است .
و اين آيات موافق با دلايلى عقلى هستند مبنى بر اينكه : آنكه آگاهتر است در حيازت مقام امامت بر ديگران كه در علم با او مساوى نيستند تقدّم و برترى دارد و دلالت آشكار دارند بر اينكه مقدّم داشتن امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) در مورد جانشينى از رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) و امامت امّت بر همهء مسلمين واجب است ، چرا كه او در علم و شناخت ، بر ديگران برترى و تقدّم دارد ، ولى ديگران به پايهء او نمىرسند .
دعاى پيامبر ( ص ) در شأن على ( ع )
يكى از حوادثى كه در رابطه با على ( عليه السّلام ) در زمان زندگى رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) رخ
هامش
( 1 ) - سورهء يونس ، آيهء 35 .
( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 247 .