1 - او در آن هنگام كه در « نبرد حنين » همهء مسلمين گريختند ، با رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) در ميدان ماند و ثابت قدمى چند نفر ديگر نيز به خاطر استوارى او بود و ما از مجموع ، چنين به دست مىآوريم كه على ( عليه السّلام ) از نظر شجاعت ، پايدارى ، استقامت و دلاورى ، جلوتر از عباس ( عمويش ) و فضل پسر عباس و ابو سفيان بن حارث و ساير ثابت قدمان بود ؛ زيرا داستانهاى شجاعت و ايثار و جانبازى او بيانگر آن است كه هيچ كس را ياراى همسانى با او نبود و استقرار على ( عليه السّلام ) در جايگاه قهرمانان و كشته شدن قهرمانهاى بىبديل به دست او ، مشهور است كه هيچ كدام از استوار ماندگان با رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) داراى اين امتيازات نبودند و هيچيك از كشتههاى دشمن به آنان نسبت داده نشد ، به اين ترتيب به دست مىآوريم كه پابرجا ماندن آن چند تن مسلمان نيز به خاطر ثابت قدمى او بود و اگر وجود على ( عليه السّلام ) نبود ، فاجعهء جبرانناپذيرى متوجه اسلام مىشد ماندن آن حضرت و استقامت او با رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) باعث بازگشت مسلمين به سوى جنگ و درگيرى شديد آنان با دشمن شد .
2 - از سوى ديگر كشته شدن « ابو جرول » پيشتاز دلاور دشمن به دست على ( عليه السّلام ) موجب سرافكندگى و شكست سپاه دشمن گرديد و به دنبال آن پيروزى مسلمين انجام شد و كشته شدن چهل نفر از مشركين به دست تواناى على ( عليه السّلام ) باعث سستى و از هم پاشيدگى و تارومار شدن سپاه دشمن و پيروزى مسلمين بر آنان گرديد .
اما آن كسى كه بعد از رحلت رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) در جريان خلافت و جانشينى ، خود را جلو انداخت او را در اين جنگ حنين مىبينيم كه به زيادى جمعيّت مسلمين ، چشم زد و همين موجب شكست مسلمين ( در آغاز جنگ ) گرديد و يا يكى از عوامل شكست بود . و رفيق او در كشتن اسيران جنگى ، دست داشت با اينكه رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) از كشتن اسيران نهى كرده بود و با اينكه گناه اين قتل به قدرى بزرگ بود كه رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) را سخت خشمگين كرد و موجب افسوس آن حضرت گرديد و گناه آن را زشت و بزرگ شمرد .
3 - در رابطه با آن كسى كه اعتراض كرد ( و گفت در تقسيم بيت المال رعايت
المستجاد من كتاب الأرشاد ( نگاهى بر زندگى دوازده امام ' ع '" ) ( فارسى ) " — صفحة 113
مساهمون: العلامة الحلي
ص١١٣