خاطر داشتن جمعيّت بسيار و اسلحهء كافى ، شكست نمىخورند .
بسيارى جمعيّت مسلمين ، موجب تعجّب ابو بكر شد و گفت : « ما هرگز شكست نمىخوريم و از جهت مشكل كم بودن جمعيّت آسودهايم » ولى نتيجهء كار بر خلاف گمان آنان شد وقتى كه سپاه اسلام با مشركين برخورد نمودند ، در همان درگيرى اوّل ، مسلمين غافلگير شده و همه پا به فرار گذاشتند جز پيامبر و ده نفر ديگر كه نه نفر آنان از بنى هاشم بودند و يك نفر به نام « ايمن » فرزند امّ ايمن كه از غير بنى هاشم بود و در ميدان جنگ ماند و جنگيد تا به شهادت رسيد .
و نه نفر از بنى هاشم همچنان استوار با رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) ماندند تا ساير مسلمين فرارى ، گروه گروه بازگشتند و به پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) پيوستند و به مشركين حمله كردند ( و آنان را شكست دادند ) از اينرو به خاطر تعجّب ابو بكر از بسيارى جمعيّت ، خداوند اين آيه را نازل فرمود :
لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَواطِنَ كَثِيرَةٍ وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ .
« 1 »
« خداوند شما را در ميدانهاى زيادى يارى كرد ( و بر دشمن پيروز شديد ) و در روز حنين ( نيز يارى نمود ) در آن هنگام كه فزونى جمعيتشان شما را به اعجاب آورده بود ، ولى هيچ مشكلى را براى شما حل نكرد و زمين با همهء وسعتش بر شما تنگ شد ، سپس پشت به دشمن كرده ، فرار نموديد » .
و بعد مىفرمايد :
ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ أَنْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها وَ عَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ .
« 2 »
« سپس خداوند « سكينه » ( آرامش و اطمينان ) خود را بر رسولش و بر مؤمنان نازل كرد و لشگرهايى فرستاد كه شما نمىديديد و كافران را مجازات كرد و اين
هامش
( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 25 .
( 2 ) - سورهء توبه ، آيهء 26 .