همان دم همهء آن بتها سرنگون شدند ، سپس پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) دستور داد آنها را از مسجد بيرون بردند و شكستند و به دور ريختند .
* * * آنچه از رفتار على ( عليه السّلام ) در جريان فتح مكّه ذكر شد مانند كشتن چند تن از دشمنان خدا در مكّه و ترساندن عدّهاى ديگر و كمك آن حضرت از رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) در پاكسازى مسجد الحرام از هرگونه بت و خشونت شديد او در راه خدا و ناديده گرفتن خويشان به خاطر اطاعت فرمان خدا ، همه و همه دليل خصوصيّت حضرت على ( عليه السّلام ) در امتيازات و فضايل است كه هيچ كس در اين جهات ، با او سهيم نبود و او در اين فضايل يكتا و بىنظير بود ، چنان كه قبلا نيز به ذكر خصايص ديگر او پرداختيم .
دلاوريهاى على ( ع ) در جنگ حنين
پس از فتح مكّه در سال هشتم ، جنگ حنين ( بر وزن حسين ) پيش آمد كه جمعيّت بسيار مسلمين « 1 » نشان مىداد كه رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) پيروز مىشود رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله ) با ده هزار نفر از مسلمين به سوى دشمن حركت كرد ، بيشتر مسلمين گمان مىكردند به
هامش
( 1 ) - « حنين » نام سرزمينى در نزديكى طائف است و چون اين جنگ در آنجا واقع شد به آن « جنگ حنين » مىگويند ، پس از فتح مكّه جنب و جوشى براى شورش بر ضدّ مسلمين در مناطق هوازن و ثقيف شروع شد ، پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) با سپاه اسلام براى سركوبى شورشيان به سوى سرزمين « حنين » روانه شدند ، قبيلهء هوازن در شكافها و تنگههاى درّهء حنين ، در كمين مسلمين بودند ، صبح هنوز هوا تاريك بود كه مسلمين به آن سرزمين رسيدند ، ناگهان از ناحيهء دشمن غافلگير شدند به طورى كه پا به فرار گذاردند پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) و عدّهاى در صحنه ماندند و بعد با فرياد عبّاس ( عموى پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) ) كم كم مسلمين بازگشتند .