و تجليل از مقام بس ارجمند على عليه السّلام ، به آن حضرت ، اختصاص داده است .
امام سجّاد عليه السّلام فرمود : فاطمه بنت اسد هنگام طواف كعبه ، درد زايمان گرفت ، وارد كعبه شد و امير مؤمنان على عليه السّلام در آنجا به دنيا آمد .
شيخ صدوق ( ره ) از سعيد بن جبير ، و او از يزيد بن قعنب نقل مىكند كه گفت :
من با عبّاس ( عموى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ) و جمعى از طايفهء عبد العزّى در مقابل خانهء كعبه ، نشسته بوديم ، ناگاه فاطمه بنت اسد مادر على عليه السّلام كه از مدّت حملش به آن حضرت ، نه ماه مىگذشت به طرف كعبه آمد ، و همان دم درد زايمان او را فرا گرفته بود ، و در كنار كعبه چنين دعا كرد :
« خدايا ! من به تو ايمان دارم و همچنين به آنچه را كه از سوى تو مانند رسولان و كتابهاى آسمانى آمدهاند باور دارم ، و سخن جدّم ابراهيم خليل عليه السّلام را تصديق مىكنم ، او كعبه را بنا كرد ، به حقّ آن كسى كه خانهء كعبه را بنا كرد ، و به حقّ اين مولودى كه در رحم دارم ، وضع حمل را بر من آسان كن ! » .
يزيد به قعنب مىگويد : ناگاه ديديم ديوار كعبه از جانب پشت شكافته شد ، و فاطمه بنت اسد وارد كعبه گرديد ، و از نظر ما پنهان شد ، و آن شكاف به هم پيوست . خواستيم قفل در خانهء كعبه را باز كنيم ، ولى هر چه كوشش كرديم باز نشد ، فهميديم كه اين جريان ، امرى از جانب خدا است .
فاطمه عليها السّلام سه روز در ميان كعبه بود . روز چهارم از خانهء كعبه بيرون آمد ، در حالى كه امير مؤمنان على عليه السّلام در دست او بود . سپس گفت : « من بر زنان پيشين ، برترى يافتم ، زيرا آسيه بنت مزاحم [ همسر فرعون از بانوان برجستهء آن عصر ] مخفيانه خدا را عبادت كرد ، در آن جائى كه عبادت كردن خدا - جز در هنگام ضرورت - جايز نيست « 1 » و حضرت مريم دختر عمران ( مادر عيسى عليه السّلام ) [ هنگام زايمان به راه دورى رفت و سرانجام درخت خشكى از خرما ديد ] با دستش درخت خرماى خشك را حركت داد ، تا اينكه خرماى تازه و مرغوب براى
هامش
( 1 ) يعنى كاخ فرعون كه غصبى بود .