خديجه عليها السّلام نزديك شد ، براى زنان قريش و بنى هاشم پيام فرستاد كه آماده شويد و مرا در وضع حمل يارى كنيد ، چنان كه عادت زنان است ، در چنين وقتى از همديگر كمك مىطلبند ، ولى زنان قريش و بنى هاشم به جاى جواب مثبت ، براى خديجه عليها السّلام پيام دادند : « تو سخن ما را نشنيدى و با محمّد صلّى اللّه عليه و آله يتيم ابو طالب كه فقير بود ازدواج كردى ، از اين رو نزد تو نمىآئيم و هرگز تو را يارى نخواهيم كرد » « 1 » .
خديجه عليها السّلام از اين پيام ، غمگين شد [ ولى خداوند او را غريب و تنها نگذاشت ] ناگهان ديد چهار بانوى گندمگون و بلند قد كه شباهت به زنان بنى هاشم داشتند ، نزد خديجه عليها السّلام آمدند .
خديجه عليها السّلام از ديدن ناگهانى آنها هراسان شد ، يكى از آنها به خديجه عليها السّلام عرض كرد : « غمگين مباش ، ما از سوى خدا به سوى تو آمدهايم ، ما خواهران تو هستيم ، من ساره ( همسر ابراهيم - ع ) هستم ، و اين آسيه دختر مزاحم كه در بهشت همنشين تو است ، آن ديگرى مريم دختر عمران است ، و آن يكى كلثم خواهر موسى عليه السّلام است ، خداوند ما را نزد تو فرستاد تا در هنگام وضع حمل كه زنان نياز به كمك دارند ، تو را كمك كنيم .
در اين وقت ، يكى از آنها در جانب راست خديجه عليها السّلام ، و ديگرى در طرف چپ او ، و سوّمى در روبروى او ، و چهارمى در پشت سر او قرار گرفتند ، و فاطمه عليها السّلام در اين هنگام پاك و پاكيزه به دنيا آمد .
5 - نخستين سخن فاطمه [ س ]
عليها السّلام با ولادت فاطمه عليها السّلام نور تابناكى از او برخاست و بر همهء خانههاى
هامش
( 1 ) اين فراز ، بيانگر آن است كه دشمنى قريش و بنى هاشم در سالهاى اول بعثت آنچنان شديد بود كه حتّى زنان آنها ، در چنين حالتى كه زنان همديگر را حمايت مىكنند ، اظهار دشمنى كردند و آن حضرت را غريب گذاشتند ( مترجم )