او را تحقير نمىكردند ، به زبان و بدنهاى خود ( يعنى در ظاهر ) با مردم [ نوع مردم آن زمان كه اهل تسنّن بودند ] رفت و آمد داشته باشيد ، ولى در عمل ، با آنها مخالفت نمائيد ، سوگند به آن كسى كه جانم در دست او است ، آنچه را دوست داريد ( يعنى ظهور فرج آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله ) به آن نمىرسيد ، مگر اينكه بعضى از شما آب دهن به روى بعضى ديگر بيفكند ، تا آنكه بعضى از شما بعضى ديگر را دروغگو بخواند ، تا آنجا كه از شما ( يا از ميان شيعيان ) كسى باقى نماند مگر مانند سرمه در چشم ، و نمك در طعام ( يعنى به اندازهء كم ) » .
سپس امام على عليه السّلام فرمود : « براى شما مثالى بزنم : « شخصى غذائى داشت ، آن را پاك و پاكيزه نمود و در اطاقى گذاشت ، سپس كنار آن غذا رفت ، ديد در قسمتى از آن كرم افتاده است ، آن قسمت را جدا كرده و دور ريخت ، و بقيّه را پاك و پاكيزه نمود ، و در همانجا نهاد ، و همواره كارش اين بود كه : قسمتى را كه خراب و فاسد مىشد ، به دور مىريخت و بقيّه را پاك و خوشبو مىكرد ، تا اينكه از آن غذا ، اندكى باقى ماند ، كه كرم هيچ گونه به آن آسيب نرسانده بود ، شما نيز آنچنان از همديگر جدا و پراكنده مىشويد كه جز جمعى اندك باقى نمانند ، ولى به اين جمع ، هيچگونه آسيبى نرسد » .
پنج نشانه از علائم ظهور حضرت مهدى عجّل اللّه فرجه
نعمانى به اسناد خود ، از ابو بصير نقل مىكند كه گفت : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : « فدايت گردم ، خروج قائم عليه السّلام در چه وقت است ؟ » .
امام صادق عليه السّلام فرمود : « اى ابو محمّد ! ما خاندانى هستيم كه تعيين وقت نمىكنيم ، همانا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « تعيين كنندگان وقت ، دروغ گويند » . اى ابو محمّد ! قبل از ظهور آن حضرت ، پنج علامت ، ظاهر مىشود :
1 - ندا در ماه رمضان .
2 - خروج سفيانى ( طاغوت ) .
3 - خروج خراسانى .