در اين هنگام « حسّان بن ثابت » وارد شد و شعرى را در شأن رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله خواند ، گفتار ما با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله قطع شد ، صبح روز بعد با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نماز خوانديم ، سپس آن حضرت به خانهء عايشه رفت و ما را همراه على بن أبي طالب عليه السّلام و عبد اللّه به عبّاس به خانه وارد كرد ، و عادت آن حضرت اين بود كه هرگاه كسى سؤال مىكرد ، جواب مىداد ، و اگر كسى سؤال نمىكرد ، خود آغاز سخن مىنمود ، عرض كردم : « پدر و مادرم به فدايت ، اى رسول خدا ! آيا به من ، در مورد بقيّهء خلفاء ، از فرزندان حسين عليه السّلام خبر نمىدهى ؟ » .
فرمود : « آرى اين ابو هريره ! و خداوند از صلب جعفر عليه السّلام ، مولود پاك و پاكيزه و گندمگون ، ميانه ، همنام موسى بن عمران خارج مىسازد » .
ابن عبّاس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پرسيد : پس از موسى عليه السّلام كيست ؟ » .
فرمود : از صلب موسى عليه السّلام پسرش على خارج مىشود كه او را « رضا » گويند ، كه جايگاه علم و معدن حلم است ، آنگاه فرمود : پدرم فداى مقتول در ديار غربت ، از صلب او پسرش محمّد كه پسنديده است و پاكترين مردم از نظر شكل ، و نيكوترين آنها از نظر اخلاق مىباشد ، خارج مىگردد ، كه حسبى پاك دارد و راست گفتار است ، و از صلب او ، پسرش حسن عليه السّلام خارج مىگردد كه شخصى مبارك و پاك و پاكيزه ، و ناطق به حقّ است ، و پدر حجّت خدا ( حضرت مهدى عجّل اللّه فرجه ) مىباشد .
و يخرج من صلب الحسن قائمنا اهل البيت ، يملأها قسطا و عدلا كما ملئت جورا و ظلما ، له هيبة موسى و حكم داود ، و بهاء عيسى
: « و از صلب حسن ( ع ) قائم ما اهل بيت ، خارج مىشود ، زمين را همانگونه كه پر از جور و ظلم شده ، پر از عدل و داد مىكند ، او داراى شكوه موسى ( ع ) و حكم و قضاوت داود ( ع ) و چهرهء درخشان عيسى ( ع ) است » .
سپس اين آيه ( 33 سوره آل عمران ) را خواند :
ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ