و لكنّي ما مررت بآية قطّ الّا فكّرت فيها ، و فى اىّ شيء انزلت ، و فى اىّ وقت . . .
: « ولى هرگز به هيچ آيهاى مرور نكردم ، مگر اينكه در معنى آن انديشيدم ، و دربارهء اينكه آن آيه در چه موضوع ، و در چه وقت نازل شده فكر كردم ، از اين رو در هر سه روز ، همهء قرآن را تلاوت مىكنم » .
2 - برنامهء امام رضا عليه السّلام در زندان سرخس
ابا صلت مىگويد : براى ديدار حضرت رضا عليه السّلام به در خانهاى كه آن حضرت در آن ، در سرزمين سرخس ( يكى از نواحى خراسان ) زندانى و دربند بود ، رفتم ، از زندانبان اجازهء ملاقات با آن حضرت را خواستم ، زندانبان گفت :
ملاقات با او براى تو ميسّر نيست ، گفتم : چرا ، گفت : « زيرا حضرت رضا عليه السّلام چه بسا در شبانه روز ، هزار ركعت نماز مىخواند ، فقط ساعتى در آغاز روز ، و ساعتى قبل از ظهر ، و ساعتى نزديك غروب ، دست از نماز برمىدارد ، و در اين ساعتها نيز در محل نماز خود نشسته و به مناجات و راز و نياز با خدا مىپردازد .
گفتم : « پس در اين ساعات ، به من اجازهء ملاقات بده » ، زندانبان اجازه داد ، به حضور حضرت رضا عليه السّلام رفتم ، ديدم آن حضرت در محلّ نماز خود نشسته و غرق در فكر و انديشه است - تا آخر حديث .
3 - برنامههاى عملى حضرت رضا عليه السّلام
ابراهيم بن عباس مىگويد : « هيچگاه نديدم كه امام رضا عليه السّلام در سخن گفتن ، كسى را برنجاند ، و هرگز در برابر همنشين خود ، تكيه نداد ، و هرگز نديدم كه به يكى از غلامان خود ناسزا بگويد ، و هرگز مشاهده نكردم كه او هنگام خنده ، قهقهه كند ، بلكه خنده او لبخند بود ، و هرگاه خلوت مىنمود ، و سفرهء غذا در حضورش مىگسترانيدند ، غلامان خود ، و حتّى سرپرستهاى اصطبل را در كنار سفرهء خود مىنشانيد .
آن حضرت ، شبها كم مىخوابيد ، و شبها را غالبا به عبادت مىگذرانيد ،