عبّاس نشستم ، ولى در مقابل هيچيك از آنها ، قلبم اين گونه كه نزد شما نشستهام ، مضطرب نشد » .
امام باقر عليه السّلام به او فرمود : « واى بر تو ، آيا مىدانى كه در كجا نشستهاى ، تو در برابر خانههائى هستى كه خداوند اذن داده كه برافراشته و ارجمند گردد :
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ . رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ
: « ( اين چراغ پرفروغ ) در خانههائى قرار دارد كه خداوند اذن فرموده ، ديوارهاى آن را بالا برد ( تا از دستبرد شياطين و هوسبازان در امان باشد ) مردانى كه از ياد خدا و برپا داشتن نماز ، و اداى زكات غافل نمىگردند » « 1 » .
در اين هنگام امام باقر عليه السّلام به آن مرد ناشناس فرمود : « تو در چنين مكان ارجمندى هستى ، و ما همان مردان هستيم » .
قتاده گفت : « راست فرمودى ، خدا مرا فدايت گرداند ، سوگند به خدا ، اين خانهها ، خانههاى سنگ و گل نيست » .
آنگاه قتاده عرض كرد : حكم پنير چيست ؟
امام باقر عليه السّلام لبخندى زد و سپس فرمود : همهء مسائل تو به اين مسأله ( پنير ) بازگشت ! » .
قتاده گفت : سردرگم شدم و فراموش كردم .
امام باقر عليه السّلام فرمود : « خوردن پنير ، اشكال ندارد » - تا آخر حديث .
6 - دعوت به خوش اخلاقى
زهرى [ كه از فقهاى مدينه از طبقه تابعين است ] مىگويد : به حضور امام سجّاد عليه السّلام در آن هنگام كه در بستر وفات بود ، رفتم ، پسرش محمّد ( امام باقر ) نزدش آمد ، مدّتى طولانى با هم آهسته گفتگو كردند . در ميان گفتار امام
هامش
( 1 ) نور - 37