و حرمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نبايد هتك گردد » .
منعته عن حرم الرّسول ضلالة * و هو ابنه فلاىّ امر يمنع
فكأنّه روح النّبيّ و قد رأت * بالبعد بينهما العلائق تقطع
: « عايشه از روى گمراهى ، از ورود جنازهء امام حسن عليه السّلام به حرم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله جلوگيرى كرد ، با اينكه او پسر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است ، براى چه جلوگيرى گرديد .
امام حسن عليه السّلام همچون روح پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است ، ولى عايشه گمان كرد با فاصله انداختن بين جسم امام حسن عليه السّلام و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، پيوندهاى اين دو از هم گسسته مىشود » .
امام حسين عليه السّلام به عايشه فرمود : از قديم تو و پدرت ، حرمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را هتك نموديد ، و تو كسى را به خانهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله وارد نمودى ، كه آن حضرت آن را دوست نداشت ، خداوند تو را در اين
هامش
نمىتوانست آن حضرت را به عنوان پسر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بشنود ، و چون اين تعبير را از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بسيار شنيده بوده و خاطرش رنجيده بود از اين رو تعبير فوق را رد كرد ، چنان كه پيروان او روى پارچهاى كه بر سر قبر امام حسن عليه السّلام افكنده بودند ، اين آيه را نوشته بودند :ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ . . .( محمّد صلّى اللّه عليه و آله پدر مردان شما نيست ) ( احزاب - 40 ) اين آيه را به خاطر اداى مقصود عايشه نوشته بودند تا پسر بودن امام حسن عليه السّلام را از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نفى كنند ، با اينكه مناسب در اينجا اين بود كه آيهء مودّت ( شورى - 23 ) يا آيهء تطهير ( احزاب - 32 ) و امثال آن را بنويسند . خداوند بين ما و آنها قضاوت فرمايد ( مؤلّف ) .
مترجم گويد : مناسب بود ؛ آيهء مباهله ( آل عمران - 61 ) را بنويسند كه در آن تصريح به « ابنائنا » ( پسران ما ) شده ، و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حسن و حسين عليه السّلام را براى مباهله به صحرا بردند ، و با بردن آنها ، مصداق « ابنائنا » ( پسران ما ) را آشكار نمودند .
افّ بر تو اى روزگار ! كه چه افراد كينهتوزى ، به خود جاى دادى كه بر سر قبر امام حسن عليه السّلام پسر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ، روى پارچهاى سخنى بنويسند ، و دشمنى خود را با دستاويز قرار دادن بعضى از آيات قرآن ، به خاندان رسالت ، ظاهر نمايند ( مترجم ) .