ارجاعات
گذشت : در روايات باب پيشين مناسب با اين بحث هست .
مىآيد :
و در روايات باب بعدى مناسب آن خواهد آمد .
و در روايت يكم از باب شصتم فرموده امام عليه السلام كه : « وصيت براى وارثى است كه برايش وصيت شده است مگر آنكه پيش از مرگ از وصيتش بازگردد . »
و در روايت نهم از باب يكم از ابواب تدبير فرموده معصوم عليه السلام كه : « همانا او مانند شخصى است كه وصيتى كرده است ، پس اگر نظرش تغيير كند و پيش از مرگش آن را تغيير دهد ، مقدارى كه از آن بازگشته باطل مىشود . »
ساير روايات آن باب را نيز بنگر زيرا با اين بحث تناسب دارد .
و در روايت يكم از باب دوم اين گفته به امام عليه السلام كه : « كسى كه مادرشان را تدبير كرده است آيا اند مىتودر صورت نياز از تدبير خويش بازگردد ؟
امام عليه السلام فرمود : آرى . »
باب 13 جواز وصيت براى وارث
خداوند حكيم مىفرمايد :
هرگاه مرگ يكى از شما فرارسيد در صورت بر جاى گذاشتن ثروت انبوه ، بر وى نوشته شده كه براى پدر و مادر و بستگانش به طور پسنديده وصيت كند ، اين كار براى پرهيزگاران لازم است « 1 » .
579 - ( 1 ) ابوولّاد حنّاط گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : آيا انسان مىتواند چيزى را براى وارثش وصيت كند ؟
امام عليه السلام فرمود : آرى يا فرمود : براى وى جايز است . »
580 - ( 2 ) ابوبصير گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : آيا وصيت براى وارث جايز است ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى . »
581 - ( 3 ) ابوبصير گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء وصيت براى وارث سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود :
جايز است . »
اين روايت از محمد بن مسلم نيز نقل شده است .
582 - ( 4 ) محمد بن مسلم حديث پيشين را از امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام روايت كرده است و پس از
هامش
( 1 ) . بقره 2 / 180 .