576 - ( 10 ) سعيد بن يسار گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى مالى به ديگرى مىدهد و مىگويد : اين مال را به تو مىدهم تا ذخيره و پساندازى براى دو دخترم - فلانى و فلانى - باشد .
آنگاه پس از پرداخت مال ، آن شخص تصميم مىگيرد بيست و پنج دينار ( يا صد و بيست پنج دينار ) از آن را بگيرد و با آن كنيزى براى نوه پسرىاش بخرد . آن مرد اين كار را انجام مىدهد و مىميرد . پس از مرگ وى ميان دختران وى يا يكى از آنها و نوهاش دعوا مىشود . دختران مىگويند : ( واى بر تو ! به خدا سوگند ! ) آميزش تو با اين كنيز حرام است ، زيرا پدر ما از مالى كه براى ما به فلانى سپرد آن را براى تو خريد . پس كنيز را از آن مال خريد و تو به صورت حرام با آن آميزش مىكنى و برايت حلال نيست .
با اين سخن آن جوان از كنيز جدا شد ، در اين باره نظر شما چيست ؟
امام عليه السلام فرمود : مگر كسى كه مال را پرداخت پدر دو دختر و پدربزرگ جوان نيست و او كنيز را خريد ؟
گفتم : آرى .
امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه پدربزرگش خودش آن مال را پرداخته و خودش گرفته است با كنيزش آميزش كند . »
577 - ( 11 ) على بن سالم گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : پدرم سه وصيت كرده است به كدام يك از آنها عمل كنم ؟
امام عليه السلام فرمود : به آخرين آنها عمل كن .
گفتم : آن ، از همه آنها كمتر است .
امام عليه السلام فرمود : هرچند كمترين باشد . »
578 - ( 12 ) محمد بن عيسى بن عبيد گويد : « به امام هادى عليه السلام نوشتم : ( خداوند مرا فدايت گرداند ! ) شخصى مقدار معينى از اموالش را براى شما وصيت كرد و براى پدر و مادرش نيز وصيت كرد ، سپس وصيتش را تغيير داد و كسى را كه به وى بخشيده بود ، محروم كرد و كسى را كه محروم كرده بود ، به وى بخشيد ، آيا اين كار جايز است ؟
امام عليه السلام مرقوم فرمود : در همه اين كارها اختيار با اوست تا مرگش فرا رسد . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 411
مساهمون: السيد البروجردي
ص٤١١