فصل بيست و پنجم : ابواب وصيت
باب 1 احكام وصيت ، كميت و كيفيت انجام آن
خداوند حكيم مىفرمايد :
هنگامى كه مرگ يكى از شما فرارسيد ، بر شما لازم است كه در صورت برجاگذاشتن ثروت انبوهى ، براى پدر و مادر و خويشاوندان به طور پسنديده وصيت كند ، انجام اين كار براى پرهيزگاران ، حقّ و لازم است « 1 » .
كسانى كه از شما وفات مىكنند و از خود همسرانى بر جاى مىگذارند ، بايد هزينه يك سال آنان را وصيت كنند ، بدون آنكه [ از خانه شوهر ] اخراج شوند ، پس اگر خودشان بيرون رفتند ، دربارهء كارهاى پسنديدهاى كه در مورد خود انجام مىدهند ، باكى بر شما نيست و خداوند شكستناپذير حكيم است « 2 » .
470 - ( 1 ) محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « وصيت ، حق است و به تحقيق پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله وصيت كرد . پس شايسته است كه مسلمان وصيت كند . »
471 - ( 2 ) ابوبصير از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هركس هنگام مرگ ، به نيكو وصيت نكند ، سبب كاستى در جوانمردى و عقل وى خواهد بود .
و فرمود : همانا پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به على عليه السلام وصيت كرد و على عليه السلام به امام حسن عليه السلام وصيت كرد و امام حسن عليه السلام به امام حسين عليه السلام وصيت كرد و امام حسين عليه السلام به امام سجاد عليه السلام وصيت كرد و امام سجاد عليه السلام به امام باقر عليه السلام وصيت كرد . »
در كتاب دعوات قطب راوندى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىشود كه فرمود : « هركس هنگام مرگ به
هامش
( 1 ) . بقره 2 / 180 .
( 2 ) . بقره 2 / 240