امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه براى خدا صدقه دهد ، نه ولى نحله و هبه را مىتوان از آن بازگشت ، تحويل بگيرد يا تحويل نگيرد ، هرچند به خويشاوند باشد . »
داود بن حصين از امام صادق عليه السلام پرسش دوم را روايت كرده است .
417 - ( 5 ) معلى بن خنيس از امام صادق عليه السلام بخش پايانى روايت پيش را آورده است و در ادامه آن مىافزايد : « و فرمود : هركس به جاده مسلمانان زيان بزند ، ضامن است .
و از وى شنيدم كه مىفرمود : صدقه براى هيچيك از فرزندان عباس و فرزندان على عليه السلام و نظاير آنها از فرزندان عبدالمطلب حلال نيست . »
418 - ( 6 ) داود بن حصين گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء هبه و نحلهاى كه پيش از تحويل صاحبش مىميرد سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود : آن ميراث است و اگر براى كودكى باشد كه در دامن اوست بر آن گواهى بده كه آن جايز است . »
419 - ( 7 ) ابراهيم بن عبدالحميد از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « تا وقتى كه هبه در دست توست ، اختيارش به دست توست ، پس هرگاه به سوى هبه گيرنده رفت ، تو حق بازگرداندن آن را ندارى . »
و از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت كرد كه فرمود : « هركس از بخشش خود بازگردد ، همانند كسى است كه استفراغش را بازگرداند . »
جراح مدائنى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « هركس از بخشش خود بازگردد ، همانند كسى است كه استفراغش را بازگرداند . »
420 - ( 8 ) سماعه گويد : « از امام عليه السلام سؤال كردم : شخصى هديهاى به مادرش مىدهد و پس از جداكردن و تحويل آن مادرش مىميرد . امام فرمود : آن شخص با ديگر وارثان نسبت به آن مساوى است . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 319
مساهمون: السيد البروجردي
ص٣١٩