تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 127

مساهمون:

ص١٢٧

باب 27 جواز ضمانت بار كشتى از سوى ناخدا

120 - ( 1 ) موسى بن بكر گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخصى از ناخدايى براى حمل حبوبات ، كشتى اجاره مىكند و با او شرط مىكند كه اگر چيزى از آن كاسته شد بر عهدهء ناخداست . امام عليه السلام فرمود : جايز است . گفتم : گاهى مواد خوراكى زياد مىآيد . امام عليه السلام فرمود : آيا ملوان مدعى افزودن چيزى بر آن است ؟ گفتم : نه . امام عليه السلام فرمود : زيادى آن متعلق به صاحب مواد خوراكى است ولى كاهش آن - در صورت شرط - بر عهدهء ناخداست . » ارجاعات گذشت : در باب پنجاه و دوم از ابواب خريد و فروش و باب ششم از ابواب خيار مطالبى در ارتباط با اين بحث هست . مىآيد : در روايات باب بيست و نهم از ابواب اجاره مناسب با اين بحث خواهد آمد .

باب 28 ضمانت حمامى

121 - ( 1 ) غياث بن ابراهيم از امام صادق عليه السلام از پدرش روايت مىكند كه فرمود : « اميرمؤمنان عليه السلام به يك حمام رفت و لباس‌هاى خود را نزد حمامى گذاشت ، آن‌گاه لباس‌هايش گم شد ولى على عليه السلام او را ضامن نكرد و فرمود : همانا او امين است . » در كتاب من لا يحضره الفقيه اين روايت بدون ذكر سند نقل شده است . 122 - ( 2 ) اسحاق بن عمار از امام صادق عليه السلام از پدرش روايت مىكند كه اميرمؤمنان عليه السلام پيوسته مىفرمود : « در لباس‌هايى كه گم مىشود ، ضمانتى بر عهدهء حمامى نيست زيرا او تنها براى حمام اجرت مىگيرد و براى نگهدارى از لباس‌ها اجرت نمىگيرد . » اين روايت از ابن مسكان نيز نقل شده است .
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 127 | السيد البروجردي / اسماعيل تبار / محمد حسين مهورى / حسينى