مرحوم شيخ طوسى قدس سره مىفرمايد : « توضيح حديث اين است كه آن مال وقتى همانند اموال اوست كه آن را به عهده بگيرد و وصيت به آن ، هنگام مرگ براى او لازم است . »
ارجاعات
گذشت :
در روايات باب هشتم مناسب با اين بحث هست .
مىآيد :
در روايات باب دوم و سيزدهم از بابهاى اشياى گمشده ، مناسب با اين بحث خواهد آمد .
و در روايت دهم از باب شصت و چهارم از بابهاى ميراث اين گفته كه : « مالى از مردهاى بدون وارث به دست شخص ديگرى مىافتد . با آن چه كند ؟ امام عليه السلام فرمود : چه چيز اين همه تو را به صاحب آن ، كه مال كيست آشنا كرده [ / تو خودت خوب مىدانى كه مال كيست ] مقصود امام عليه السلام اين بود كه آن مال متعلق به شخص امام عليه السلام است . »
و در روايات باب هشتاد مناسب با اين بحث خواهد آمد .
باب 11 وجوب مهلت دادن به بدهكار تنگدست و وجوب تلاش براى پرداخت بدهى
خداوند متعال مىفرمايد :
و اگر تنگدست بود پس تا هنگام گشايش به وى مهلت دهيد و صدقه دادن از جانب شما براىتان بهتر است ، اگر بدانيد . « 1 »
1194 - ( 1 ) معاوية بن عمار از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هركس بخواهد در روزى - كه سايهاى جز سايهء خدا نيست - خداوند بر او سايه افكند ، ( اين جمله را امام عليه السلام سه مرتبه فرمود و مردم ترسيدند كه از وى بپرسند تا اينكه ادامه داد ) پس بايد به بدهكار تنگدست فرصت دهد يا از حقّ خويش بگذرد . »
در سند ديگرى امام صادق عليه السلام اين حديث را به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نسبت داده است .
هامش
( 1 ) . بقره 2 / 280 .