1448 - 46696 - ( 14 ) از امام جعفر صادق عليه السلام از پدرشان از پدرانشان عليهم السلام روايت شده كه فرمود : حدّ در شراب ، هم در كم و هم در زياد آن است و در مورد مست شدن از نوشيدنىهاى مست كننده به طور يكسان هشتاد تازيانه است و اگر شرابخوار حدّ بخورد و مجددا سه بار شراب بخورد و در هر بار حدّ بخورد ، كشته مىشود و كسى كه مست كننده خورده است ، اگر خورد و از آن مست نشد [ به شكلى ] دردآور زده مىشود » .
1449 - 46697 - ( 15 ) امام صادق عليه السلام فرمود : « زمانى كه شرابخوارى را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله مىآوردند ، او را مىزد و اگر براى بار دوم او را مىآوردند ، باز او را مىزد . ولى اگر بار سوم او را مىآوردند ، او را مىكشت . پرسيدم :
نبيذ [ / شراب كشمش ] چه ؟ حضرت فرمود : اگر كسى كه شراب كشمش خورده گرفته شود - در حالى كه مست شده است - هشتاد تازيانه مىخورد . پرسيدم : نظر شما چيست اگر بار دوم او را بگيرند ؟
حضرت فرمود : او را مىزنم . پرسيدم : اگر براى بار سوم او را بگيرند ؟ حضرت فرمود : كشته مىشود ؛ آن گونه كه شرابخوار كشته مىشود . پرسيدم : اگر كسى را كه شراب كشمش خورد و مست نشد بگيرند ، آيا تازيانه مىخورد ؟ حضرت فرمود : نه » .
محمد بن الحسن [ / شيخ طوسى رحمه الله ] گويد : « فرقى را كه اين روايت بين نبيذ [ / شراب كشمش ] و خمر [ شراب انگور ] در خود دارد و اين كه در شراب كشمش تازيانه نمىخورد مگر زمانى كه مست شود ، اين فرق بر نوعى از تقيه حمل مىشود ؛ چرا كه اين راى و نظر برخى از فقيهان اهل سنت است . چون ما در گذشته توضيح داديم كه بين خمر و نبيذ در كم و زيادش و در اين كه موجب حدّ است ، فرقى نيست » .
1450 - 46698 - ( 16 ) حلبى گويد : « از امام صادق عليه السلام پرسيدم و گفتم : نظر شما چيست اگر كسى كه نبيذ [ / شراب كشمش ] نوشيد ولى مست نشده است و دستگير شود ، آيا هشتاد تازيانه مىخورد ؟ حضرت فرمود : نه ؛ و هر مسكرى حرام است » . شيخ طوسى رحمه الله گفته است : « وجه اين روايت ، همان تقيه است » .
1451 - 46699 - ( 17 ) محمد بن مسلم گويد : « از او [ / امام معصوم عليه السلام ] دربارهء شرابخوار پرسيدم . فرمود : اما مردى كه از او لغزشى سر زده است ، من او را تعزير مىكنم و اما ديگرى كه هميشه شراب مىخورد ، من او را به شدت كيفر مىدهم ؛ چرا كه او همهء محرّمات را حلال مىشمرد و اگر مردم را با اين كار آزاد بگذارند ، همه فاسد مىشوند » . شيخ طوسى رحمه الله گويد : « اين روايت شاذ و نادر است و نمىتوان بر طبق آن رفتار كرد ؛ چون با همهء روايتها منافات دارد » .
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 865
مساهمون: السيد البروجردي
ص٨٦٥