1312 - 46560 - ( 3 ) اميرالمؤمنين على عليه السلام دربارهء مردى كه به برادر مسلمانش گفته است : اى لوطى [ يعنى اى منسوب به لوط ] ، حضرت فرمود : « حدى بر وى نيست ؛ چرا كه تنها او را به مرد شايستهاى چون حضرت لوط عليه السلام نسبت داده است . ولى اگر بگويد : اى كسى كه كار قوم لوط را كردهاى ، حدّ مىخورد » .
1313 - 46561 - ( 4 ) از امام جعفر صادق عليه السلام دربارهء مردى كه به مردى گفته است : اى لوطى ، سؤال شد . حضرت فرمود : « اگر بگويد كه من نمىخواستهام او را با اين سخن قذف كنم ، حدّى بر او نيست ؛ چرا كه تنها او را به حضرت لوط عليه السلام نسبت داده است . ولى اگر بگويد : تو كار قوم لوط را مىكنى ، حدّ مىخورد » .
1314 - 46562 - ( 5 ) عباد بن صهيب گويد : « از امام صادق عليه السلام شنيدم كه بيان داشت : على عليه السلام پيوسته مىفرمود : اگر مردى به مردى بگويد : اى معفوج [ مردى كه با او از پشت آميزش مىشود ] و اى كسى كه در پشتش جماع مىشود ، در اين صورت بر او حدّ قاذف است » .
1315 - 46563 - ( 6 ) اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام دربارهء مردى كه به مردى گويد : اى معفوج [ مردى كه با او از پشت آميزش مىشود ] ، حضرت فرمود : « حدّ بر اوست » .
1316 - 46564 - ( 7 ) اميرالمؤمنين على عليه السلام دربارهء مردى كه ديگرى را به ابنهاى بودن [ / مفعول بودن ] متهم مىسازد و به او مىگويد : اى منكوح [ كسى كه با او آميزش شده است ] ؛ يا اى معفوج [ كسى كه از پشت با او آميزش مىشود ] ، فرمود : « بر او حدّ است » .
ارجاعات
مىآيد :
در روايت سه از باب هيجده ، اين گفته كه : « و حدّ نمىخورد مگر در افتراى صريح به اين كه بگويد : اى زناكار يا اى پسر زن زناكار يا تو از آنِ پدرت نيستى » .
و در روايت چهارم مانندش و ديگر روايات آن باب را ملاحظه كن ؛ چرا كه مناسب با اين باب است .
باب 4 اجراى حدّ قذف ، متوقّف بر شكايت صاحب حدّ است
1317 - 46565 - ( 1 ) امام صادق عليه السلام دربارهء مردى كه به مردى گويد : اى پسر زن بدكاره كه منظورش زناست ، فرمود :
« اگر مادرش زنده و حاضر و آمده است حقّ خويش را مطالبه كند ، به آن مرد هشتاد تازيانه زده مىشود و اگر مادرش غايب است ، در انتظار او مىمانند تا بيايد و حقّ خويش را طلب كند و اگر مرده است و جز خوبى از او دانسته نشده ، بر كسى كه بر آن افترا بسته است ، هشتاد تازيانه حدّ زده مىشود » .